Μυστήριο καλύπτει την καταγωγή των Ελλήνων, αφού ως τώρα έχουν διατυπωθή οι πιο αντιφατικές, και συχνά αντιεπιστημονικές θεωρίες, με προεξάρχουσα την δήθεν θεωρία περί Ινδοευρωπαίων [ΙΕ], οι οποίοι κατήλθαν από τον Βορρά. Είναι ιστορικά βεβαιωμένο ότι οι Έλληνες είναι γηγενείς και αυτόχθονες. Και είναι αυτόχθονες διότι όλα τα βιολογικά, ανθρωπολογικά, ιστορικά, εθνολογικά και αρχαιολογικά συμπεράσματα συνηγορούν περί τούτου.

Ο Ηρόδοτος γράφει (Κλειώ 58) τα εξής: «Εγώ πιστεύω ότι οι Ελληνικοί λαοί μιλούσαν την ίδια γλώσσα, αλλά αποδυναμώθηκαν μετά τον χωρισμό τους από τους Πελασγούς, και ξεκινώντας αρχικά από ένα μικρό πυρήνα, έφτασαν στους τεράστιους αριθμούς που αντιπροσωπεύουν τώρα με την ενσωμάτωση διαφόρων ξένων εθνών, ανάμεσα στα οποία ήταν και οι Πελασγοί. Δεν πιστεύω ότι οι Πελασγοί, ένας βαρβαρικός λαός, έγινε ποτέ πολυάριθμος ή ισχυρός». Ωστόσο η διαφορά έθνους κατά τον Ηρόδοτο σημαίνει διαφορά φυλής μάλλον, παρά έθνους όπως το θεωρούμε σήμερον.

Και αντιγράφω ένα άλλο απόσπασμα του (Κλειώ 56) που επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές: «Οι έρευνες έδειξαν ότι οι Λακεδαιμόνιοι ήταν δυνατότεροι από τους Δωριείς και οι Αθηναίοι από τους Ίωνες. Αυτοί οι δυο, από τους οποίους οι πρώτοι κατάγονταν από τους Πελασγούς, ενώ οι άλλοι από τους Έλληνες». Ποιος όμως πιστεύει ότι οι Λακεδαιμόνιοι δεν ανήκαν στο Ελληνικό έθνος; Κατά τον Ηρόδοτο το Αθηναϊκό έθνος ήτο Πελασγικό, και Πελασγοί ήσαν και οι πρώτοι Αρκάδες και οι κάτοικοι του Κρότωνα και της Τροίας και άλλων πόλεων. Ο διαχωρισμός των Ελλήνων σε πολλά φύλα (Δρύοπες, Λέλεγες, Πελασγοί, Καύκωνες, Θράκες, Τηλεβόες κλπ) οφείλεται στον βαθύ γεωγραφικό διαχωρισμό τους, που και ακόμη και σήμερα δημιουργεί προβλήματα επικοινωνίας σε ορισμένες εποχές του έτους. Συνεπώς, ούτε από βορρά κατήλθαν στην Ελλάδα, ούτε Σλαύοι εξελληνισθέντες είναι οι Έλληνες -όπως υπεστήριζε παλαιότερον ο Φαλμεράϊερ- ούτε τέλος προήλθαν από την Αγγλία, ανοησίες που διετύπωσε στο «μυθιστόρημά» του το 1842 ο Λόρδος Μπούλβερ Λύττον, και συνηγόρησε με αυτές και ο Γερμανός επιστήμων Μύλλερ. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει.

Οι Ευρωπαίοι προέρχονται από τους Αιγαίους Πελασγούς Πρωτοέλληνες, αλλά αυτό δεν το ανέχεται ο εγωισμός των που θέλουν πάση θυσία να συμμετέχουν στον λαμπρότερο πολιτισμό που έφτιαξε ο άνθρωπος ως τώρα. Είναι απίθανον να είχαν ξένη προέλευση οι Έλληνες διότι προ των περιόδων των παγετώνων, ως προανεφέρθη, ολόκληρος η Βόρεια Ευρώπη, η πέραν του Δουνάβεως και εντεύθεν του κάτω Ρήνου και των Άλπεων, αλλά και η Ανατολή-μηδέ της βορείας Περσίας και των Ινδιών εξαιρουμένων- εκαλύπτοντο από παγετώνες. Αλλά και μετά την τήξη των παγετώνων τα πεδινά μέρη εκαλύφθησαν από ύδατα και λάσπη. Επομένως, ήτο αδύνατον να ζήσουν, και πολύ περισσότερο να δημιουργήσουν πολιτισμό στις περιοχές της Μεσευρώπης οι υποτιθέμενοι ΙΕ ή Άριοι και αργότερον να τον μεταφυτεύσουν στους Αιγαίους Πελασγούς. Διότι οι τελευταίοι είχαν το προνόμιο να ζουν στην πλέον εύκρατη περιοχή του κόσμου, να «κολυμπούν» στην Μεσόγειο Θάλασσα και να επικοινωνούν με όλους τους λαούς του τότε γνωστού κόσμου. Και τότε φυσικά δεν υπήρχον οι σημερινές πηγές ενέργειας, για να στηρίξουν οι βόρειοι πολιτισμό, όπως συμβαίνει σήμερον με την σύσταση του τεχνολογικού πολιτισμού.

Οι Πολυταξιδεμένοι Πελασγοί

Ο Πελασγός είναι τόσο παλιός ώστε φέρεται, σύμφωνα με την μυθολογία, ως υιός του Ποσειδώνος. Ο συμβολισμός αυτός είναι σύμφωνος με την θαλασσινή καταγωγή του Ελληνικού έθνους και την ναυτοσύνη των Ελλήνων. Αλλά και ο Ίναχος, ο «πρώτος άνθρωπος της Πελοποννήσου», ήτο υιός των Ωκεανού και της θαλασσινής θεάς Τηθύος. Δεν υπήρχον τότε άλλοι προηγμένοι άνθρωποι, που να ταξιδεύουν όχι μόνον θαλασσίως αλλά δια ξηράς βορείως ή ανατολικώς του Δουνάβεως. Πώς όμως έμαθαν οι Αρχαιοέλληνες Αιγαίοι Πελασγοί να ταξιδεύουν;

Μετά την καταβύθιση της Αιγηίδος βρέθηκαν ξεκομμένοι στα νησιά από την φυλή και τους συγγενείς των και επιθυμούσαν διακαώς να ξεφύγουν από αυτήν την απομόνωση. Έτσι έμαθαν να θαλασσοπορούν, πρώτα πάνω σε κορμούς δένδρων και έπειτα σε πλοιάρια. Οι Έλληνες από τα πανάρχαια χρόνια συνδέονται στενότατα με την θάλασσα και κυριολεκτικά αλωνίζουν το Αιγαίο και την Μεσόγειο θάλασσα.

Από το Αιγαίο και τα Μικρασιατικά παράλια εισχώρησαν προοδευτικά και ακτινοειδώς-εν είδη βεντάλιας-προς βορράν, ανατολάς, νότον και δυτικά και εκπολίτισαν τις υποανάπτυκτες φυλές, όταν οι κλιματολογικές συνθήκες το επέτρεψαν. Τότε τα θαλάσσια ταξίδια ήσαν σχετικώς ευκολότερα και πιο ασφαλή εν συγκρίσει με τα χερσαία. Μετά την καταβύθιση της Αιγηίδος είναι φυσικό οι πέριξ του Αιγαίου νομάδες να μετακινήθηκαν προς βορράν και ανατολάς προς εξεύρεση βοσκοτόπων για τα ποίμνια των. Αυτοί εισχώρησαν στις αποστραγγιζόμενες πεδιάδες μετά την υποχώρηση των υδάτων. Τέτοιες παλινδρομικές μετακινήσεις -άγνωστον πόσες- ασφαλώς συνέβησαν στην διάρκεια των χιλιετιών υπό την πίεση των αναγκών των πληθυσμών της εποχής. Όμως το κύριο ρεύμα μετανάστευσης ήτο σταθερά προσανατολισμένο από την περιοχή του Αιγαίου και της Χερσονήσου του Αίμου προς βορράν, νότον, ανατολάς και δυσμάς, διότι οι έποικοι ανεζήτουν νέες κενές και παρθένες εκτάσεις, αρχικά για την κτηνοτροφική και βραδύτερα για την γεωργική τους εκμετάλλευση. Εξ άλλου η τάση αυτή προς μετανάστευση συνεχίζεται ως την εποχή μας (μεταναστευτικά κύματα προς Αμερική, Αυστραλία κλπ).Πάντως στην αρχή ζούσαν βίον νομαδικόν, όπως ακριβώς και οι Σαρακατσαναίοι της Πίνδου, οι οποίοι μπορούμε να πούμε ότι είναι οι γνησιότεροι και αρχαιότεροι Πρωτοέλληνες «Ευρωπαίοι», απόγονοι των Πελασγών.



Εξ Αιγηίδος ο Πολιτισμός

Εκ της Αιγηίδος ξεκίνησαν όλοι εκείνοι οι λαοί, οι οποίοι παρουσιάζονται βραδύτερον στις γύρω περιοχές της Μικρασίας, του Καυκάσου και της Μεσογείου ως τον Δούναβη με διάφορες ονομασίες, μεταφέροντες μαζί και τον πολιτισμό τους. Είναι φυσικά αδύνατον να προσδιορισθή πόσα χρόνια πέρασαν μετά την καταβύθιση της Αιγηίδος, μέχρις ότου διαμορφωθούν σε φυλές οι διάφορες αυτές ομάδες που διεσώθησαν στα παράλια ή μετεκινήθησαν στα ενδότερα. Κατά τις μαρτυρίες των Αιγυπτίων ιερέων της Σάϊν προς τον Σόλωνα, όπως αναφέρει ο Πλάτων στον «Τίμαιο», από τους Αρχαιοέλληνες Αιγαίους πήραν τον πολιτισμό. Τούτο καταφαίνεται και από τις επιδόσεις των στην ναυσιπλοία, αλλά και στις τέχνες (προηγμένη Κυκλαδίτικη τέχνη αγαλματιδίων). Τα προπαγανδιστικά μυθεύματα περί αφίξεως Φοινίκων και άλλων («Μαύρη Αθηνά», Μπερνάλ), εκτός του ότι στερούνται λογικής και επαρκούς τεκμηρίωσης έχουν επιστημονικά καταπέσει, αφού και ο ίδιος παρεδέχθη ότι το κίνητρο του ήτο το κέρδος και η προσέλκυση της προσοχής.

Το πολλαπλά διαφημισθέν αφήγημα του Μεσοποταμίου Γιλγαμές, το οποίο θέλησαν να παρουσιάσουν σαν απόδειξη της παλαιάς πνευματικής ανάπτυξης των διαφόρων λαών της Μεσοποταμίας, είναι πολύ νεώτερο και κακότεχνο κατασκεύασμα, συντεθέν βάσει Ελληνικών παραδόσεων και μύθων. Πρόκειται πράγματι περί κακότεχνης αντιγραφής των αναφερομένων περί του κατακλυσμού του Δευκαλίωνος, ο οποίος ας σημειωθή, είναι παλαιότερος του κατακλυσμού του Νώε, εάν έγινε φυσικά κι αυτός. Γιατί όλα τα γραφόμενα περί του κατακλυσμού του Νώε είναι τερατώδη, αντιεπιστημονικά και προσιδιάζοντα μόνον σε λαό που δεν είχε ιδέα περί της θαλάσσης και της ναυσιπλοϊας.

Αντίθετα από τα κείμενα των Ορφικών περί του κατακλυσμού του Ωγύγου πιστοποιείται ότι κανένας άλλος αρχαίος λαός δεν έχει παλαιότερες αναμνήσεις και επιστημονικές μαρτυρίες και ούτε έχει σημειώσει πνευματικές εκδηλώσεις και άλλες ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις (λ.χ. αστρονομικές παρατηρήσεις 11.000 ετών π.Χ.) όπως αυτές που περιέχονται στα αρχαία Ελληνικά κείμενα. Όπως μας πληροφορεί ο Έρμαν Ντίλς [«Προσωκρατικοί», Κεφ. Ορφεύς, σελ. 3] οι Αιγαίοι Αρχαιοέλληνες έγραφον τις παρατηρήσεις των αρκετές χιλιάδες χρόνια πριν επί λεπτών σανίδων, λίθων ή οστράκων (γραφή Δισπηλιού, Γιούρων, Αλοννήσου κλπ),γεγονός που μαρτυρεί ότι ήσαν εχέφρονες άνθρωποι (Homo Sapiens). Το ερώτημα που γεννάται λοιπόν είναι γιατί είχαν αγνοήσει ή παραμερίσει τόσο σοβαρά αποδεικτικά στοιχεία οι νεώτεροι δήθεν «σοφοί» ερευνητές της Δύσεως;

Ασφαλώς δεν είναι τυχαίο το γεγονός, διότι η Ελληνική Προϊστορία καίει και προτιμούν να την αγνοούν, να την παραμερίζουν και όταν βγαίνη τυχαίως στην επιφάνεια να την αποσιωπούν ή να την παραχαράζουν ακόμη. Διότι στην περιοχή αυτή κατοικούσαν εχέφρονες άνθρωποι όχι προ 10, 20 χιλιετιών -όπως ισχυρίζονται για την Μεσοποταμία οι γνωστοί Φοινικιστές ή προ 35-40.000 ετών των Αφροκεντριστών- αλλά προ 100, 800.000 ετών, αλλά και εκατομμυρίων ετών, όπως απέδειξαν οι έρευνες των Πετραλώνων, της Τρίγλιας και της Πτολεμαΐδος, υπό του ανθρωπολόγου-αρχαιολόγου κ. Άρη Πουλιανού. Επομένως οι Αμερικανικές έρευνες στο σπήλαιο Φράχθυ της Ερμιονίδος, οι οποίες έφεραν στο φως στοιχεία του πολιτισμού προ 25 χιλιάδων ετών, έρχονται να αποδείξουν την ύπαρξη και την συνέχεια της αναπτύξεως του ανθρώπου στον Ελλαδικό χώρο. Τα κενά που σήμερον υπάρχουν σε μακρές περιόδους της ιστορίας δεν σημαίνουν αρνητική ύπαρξη ζωής, αλλά μάλλον έλλειψη συστηματικών ερευνών στην περιοχή αυτή.



Ο Πολιτισμός των Ρωμαίων

Ο εκπολιτισμός είναι πανάρχαιος και ανάγεται από την εποχή των Ετρούσκων και Τυρσηνών. Όμως ο κυρίως πολιτισμός των Ρωμαίων πριν αρχίσουν την αυτοκρατορική τους πορεία άρχισε κυρίως μετά την κατάκτηση της Ελλάδος (180-120 π.Χ), δηλαδή από την εποχή του Καίσαρος. Προηγουμένως οι φυλές της Κεντρικής και Βορείου Ιταλίας ήσαν σχετικά πρωτόγονες και άξεστες, δεν γνώριζαν την γραφήν και εσυνήθιζαν ακόμη και την ανθρωποφαγία και ανθρωποθυσία σε παλαιότερες εποχές. Επομένως, τον πολιτισμό και την γραφή όλοι οι Ευρωπαίοι την χρεωστούν στους Πελασγούς και Κρήτες Πρωτοέλληνες. Η Λατινική γραφή είναι κι αυτή Ελληνική (Χαλκιδικό αλφάβητο) και ο Ρωμαϊκός Πολιτισμός είναι αντίγραφο -συχνά κακέκτυπο- του Ελληνικού Πολιτισμού. Έτσι αποδεικνύεται η πανάρχαια κοινή καταγωγή των κατοίκων της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης (Τεύτονες, Γαλάτες, Σουάβοι, Σάξωνες, Ίβηρες κλπ) από τους Αιγαίους Πρωτοέλληνες.

Οι λαοί αυτοί διατηρούν ακόμη ονομασίες ορισμένων θεών της Αρχαίας Ελλάδος, λέξεις ή ρίζες λέξεων της αρχικής μητρικής των γλώσσας, ή μάλλον του γλωσσικού ιδιώματος των το οποίο ανήκει στην Ελληνική (Ινδοευρωπαϊκή) ομογλωσσία. Επειδή συν τω χρόνω αυτοί ήρθαν σε επιμειξία με άλλους λαούς, αλλά και λόγω διαφορετικών κλιματολογικών και πολιτιστικών συνθηκών, ήτο επόμενον να διαφοροποιηθούν και να απομακρυνθούν αναγκαστικά από την αρχική πολιτιστική των κοιτίδα, του Αιγαίου. Άλλοι εξ αυτών στις νέες των πατρίδες εκβαρβαρίστηκαν ή αφομοιώθησαν για να επιβιώσουν και παρέμειναν ανεξέλικτοι, όπως τους ανευρίσκουμε μετέπειτα κατά την ιστορική περίοδο, διασκορπισμένους σε διάφορες χώρες του βορρά σε φυλές (Κιμμέριοι, Σκύθες, Γέτες, Αριμασποί, Γέλωνες, Μασαγέτες, Βουδίνοι, Αγριππαίοι, Ισηδόνες, Σαρμάτες, Δάκες κ.ο.κ.). Αυτοί εξελίχθησαν αργότερα υπό την επίδραση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και δημιούργησαν τα γνωστά έθνη του βορρά και της Ανατολής. Εκείνους που εισχώρησαν ανατολικότερα και εκείθεν της λίμνης Βαϊκάλης, τους ανευρίσκουμε κατόπιν ως Υπερβορείους ( ή ως Γκιλάκους).

Στην Ιαπωνία έφθασε προ αμνημονεύτων χρόνων μια λευκή φυλή, οι Αϊνού (=Ίωνες), ενώ συναντώμεν διάσπαρτες λευκές φυλές στην Ασία και Άπω Ανατολή. [Βλέπε Τόμ. «ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ» «Γενική Εισαγωγήν» όπως και «Γενική Εισαγωγή» στο Δεύτερο βιβλίο του Ιωάν. Πασσά «ΤΑ ΟΡΦΙΚΑ» και τα σχόλια στους «Ύμνους του Ορφέως»]. Οι Τούρκοι είναι ένα μωσαϊκό λαών στην πλειοψηφία των αυτοχθόνων που ζούσαν από αρχαιοτάτων χρόνων στην περιοχή. Οι Τούρκοι αποτελούν μια μικρή μειοψηφία που κατήλθαν σαν νομάδες από τα υψίπεδα της Κεντρικής Ασίας, από την περιοχή του Αλτάϊ, στην Μεσόγειο. Οι τελευταίοι είναι Ταταρομογγολικής καταγωγής και έμειναν άξεστοι και απολίτιστοι από της εγκαταστάσεως τους στην Μικρά Ασία ως σήμερον. Η φυλή αυτή αποτελούσε την ιθύνουσα τάξη της Οθωμανικής Τουρκίας, αλλά και της σημερινής Κεμαλικής Τουρκίας.

Η Καταγωγή των Ευρωπαϊκών Λαών

Κατά τον Αθαν.Σταγειρίτη [«ΩΓΥΓΙΑ», Τόμ. Β του Αθαν.Σταγειρίτη, Εκδ. Βιέννης 1808] η καταγωγή όλων των φυλών -και φυσικά των νεωτέρων Εθνών της Βορείου, Δυτικής και Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και οι λευκοί της Ρωσσίας και Κεντρικής Ασίας- προέρχονται από το Αιγαίον, και συγκεκριμένα από τον Ελληνικό πολιτιστικό χώρο, και όχι από τους ανύπαρκτους Ινδοευρωπαίους [Βλέπε Διόδ. Σικελιώτη, Βιβλ. Α, Στράβωνα, «Εισαγωγή» και Συρέ «Οι Μεγάλοι Μύσται», Καρλάυλ «Οι Ήρωες» (Οντίν) και Σαρλ Μπερλίτζ «Τα Μυστήρια από ξεχασμένους Κόσμους»]. Η εξέταση των λεγομένων Αριανών γλωσσών, όπως πραγματικά ομιλούνται σήμερον διαθέτουν πολυάριθμα Πελασγικά στοιχεία, τα οποία αναμφισβήτητα προέρχονται από την Πελασγική των κοιτίδα, τα Βαλκάνια, την Κάτω Ιταλία και την Μ. Ασία.

Όταν η ίδια ρίζα βρίσκεται σ’ όλες τις γλώσσες ή στις περισσότερες από αυτές, θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι το αντικείμενο που υποδηλούται δια της ρίζας ταύτης, ήτο κοινό για τους προγόνους των, οι οποίοι είχαν κάποτε τον ίδιο πολιτισμό. [Για παράδειγμα η λέξη «Άξων», υπάρχει παρεφθαρμένη σ’ όλες τις λεγόμενες αριανές γλώσσες, διότι οι λαοί αυτοί γνώριζαν όλοι την βοήλατη άμαξα. Ορισμένοι την βελτίωσαν και της έβαλαν ακτίνες στο διάβα του χρόνου, ενώ άλλοι διατήρησαν τον παραδοσιακό τροχό εκ κορμού δένδρου. Άρα διαφοροποιήθησαν. Με την πρόσθεση λοιπόν νέων λέξεων αρχίζει η διαφοροποίηση της γλώσσας και της ταυτότητας των λαών]. Έτσι έγινε βαθμιαία η διαφοροποίηση των φυλών εκ της αρχικής των καταγωγής. Τελικά παραμένει η κοινή καταγωγή σαν μύθος. Ο μύθος λ.χ της Ατλαντίδος, ο οποίος σχετίζεται με την πανάρχαιη δραστηριότητα της Ελληνικής φυλής, όπως δείχνουν τα διάφορα ευρήματα, υπήρξε κάποτε πραγματικότης. Όχι όμως και ο τεχνητός «μύθος» περί των Ινδοευρωπαίων.

Ο Μύθος των Ινδοευρωπαίων

Η κάθοδος φυλών από Βορρά και Ανατολών στην Ελληνική Χερσόνησο, για να εκπολιτίσουν τους δήθεν άξεστους Αιγαίους, δεν ευσταθεί ούτε επιστημονικά, αλλά ούτε από λογικής απόψεως, διότι οι Αιγαίοι ήσαν αποδεδειγμένα ναυτικός και στο έπακρον πολιτισμένος λαός που ταξίδευε, από την χαραυγή της Προϊστορίας του, όχι μόνον στην Μεσόγειο, αλλά και στους Ωκεανούς. Αν δεχθούμε τις δοξασίες περί «Ινδοευρωπαϊστών», τότε θα έπρεπε κανονικά να είχαν βρεθή κάπου τα ίχνη τους, ο ανώτερος πολιτισμός τους, η γλώσσα τους και τέλος τα ιστορικά πνευματικά μνημεία που θα άφηναν πίσω στην αρχική των κοιτίδα. Τέτοιο πράγμα όμως δεν έχει βρεθή. Τίποτα απολύτως δεν επιβεβαιώνει την ύπαρξη τους.

Αντίθετα, συνεχώς έρχονται στο φως νέες συντριπτικές αποδείξεις και ατράνταχτα τεκμήρια από τον Ελληνικό χώρο και εκτός αυτού-στις χώρες που ταξίδευσε-που επιβεβαιώνουν ότι οι Αιγαίοι Πρωτοέλληνες μετέδωσαν πρώτοι τον πολιτισμό τους σ’ όλους τους λαούς του τότε γνωστού κόσμου. Βέβαια, όλες αυτές οι αντιεπιστημονικές και δογματικές θεωρίες του παρελθόντος έχουν προ πολλού καταπέσει, αλλά επανέρχονται κάθε φορά με καινούργιο περιτύλιγμα στην επικαιρότητα από το «επιστημονικό» κατεστημένο της διεθνούς εξουσίας. Γιατί αυτός ο μύθος βολεύει την διαιώνιση της εξουσίας τους. Σήμερα βρισκόμαστε σε μια έξαρση του φαινομένου τούτου. Παντού επιδιώκουν να μειώσουν την αξία και την συμβολή του ανυπέρβλητου Ελληνικού παράγοντα στην δημιουργία του παγκόσμιου Πολιτισμού [Βλέπε «ΦΥΣΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ», Τόμ. «ΕΛΛΑΣ» της Εγκυκλοπ. «ΗΛΙΟΣ», του Ιωάννη Κουμάρη]. Αρκεί να επαναλάβουμε ότι «όταν οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν τον Παρθενώνα, οι πρόγονοι των σημερινών Άγγλων ζούσαν μέσα στα σπήλαια ή στα ανήλια δάση, ενώ πλείστοι απ’ αυτούς και άλλοι βόρειοι λαοί, ήσαν ακόμη ανθρωποφάγοι ή έκαναν ανθρωποθυσίες» [Στράβων, βιβλ.VI, σελ. 226, 21] [Ανέκαθεν το θαρραλέο και ανήσυχο Βρεταννικό έθνος συμπεριφέρθηκε αλαζονικά και σαν κατακτητής στην Ελλάδα, μιμούμενο τους δήθεν ξανθούς Ινδοευρωπαίους αποικιοκράτες και εκπολιτιστές]. Ακόμη και στην γειτονική μας Ιταλία, ακόμη και κατά την κλασσική εποχή, εθυσίαζαν παίδες στην εορτή των Κομπιταλίων και Λαραλίων, και μόλις επί Βρούτου κατηργήθη το έθιμον τούτο.[«ΩΓΥΓΙΑ» του Αθαν. Σταγειρίτη, Β. Τόμ. σελ.480].

Επομένως, είναι απαράδεκτη και εξοργιστική η τόσο κραυγαλέα παραποίηση και διαστροφή της Ιστορίας και Προϊστορίας των Ελλήνων. Δωδωναία η Λατρεία των Δρυίδων. Σύμφωνα με παλαιότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις, διεπιστώθη ότι κατά την Μινωική περίοδο οι Κρήτες θαλασσοπόροι μετέφεραν στην Μεσόγειο «Κασσίτερο» από την Αγγλία. Όμως δεν πήγαιναν με άδεια χέρια εκεί. Τους μετέδιδαν τον ανώτερο Κρητομινωϊκό πολιτισμός τους. Πρόσφατα, ανεκαλύφθησαν στην Αγγλία προϊστορικές Ελληνικές εγκαταστάσεις, οι οποίες φανερώνουν ότι οι πρωτόγονοι και καθυστερημένοι λαοί της Αγγλίας δέχθηκαν την επίδραση των Ελλήνων και συν τω χρόνω εκπολιτίσθησαν. Έτσι αποδεικνύεται ότι η πανάρχαια λατρεία των Δρυίδων στην Βρεταννία είναι Ελληνικής προέλευσης, εκ του Μαντείου της Δωδώνης, και μετεφέρθη εκεί προ αμνημονεύτων χρόνων. Η Ελληνική Προϊστορία παρουσιάζει πράγματι ένα εκπληκτικό μυστήριο και μια σαγηνευτική πρόκληση για αυτόν που θα προσπαθήση να την αποκρυπτογράφηση και να εμβαθύνη σ’ αυτήν. Η αυτοχθονία των Ελλήνων έχει αποδειχθή με ατράνταχτα τεκμήρια από διαπρεπείς ανθρωπολόγους, όπως ο Ιωάν. Κουμάρης [Βλέπε άρθρον «Φυσική Ανθρωπολογία» Ιωάν. Κουμάρη, Α. Μέρος, Τόμος «ΕΛΛΑΣ», Εγκυκλοπ. «ΗΛΙΟΣ» και Αλέξη Σίνου «Η Γεωγραφική Ενότης του Ελληνικού Μεσογειακού Χώρου» Μέρος Α. Σελ. 94-95, Μέρος Β. Σελ.179-182 κλπ].

Ο Ευρωπαίος «Αρχάνθρωπος» των Πετραλώνων

Αδιάσειστα τεκμήρια της γηγενούς προέλευσης του Έλληνα έφερε εσχάτως εις φως ο διεθνούς κύρους ανθρωπολόγος Άρης Πουλιανός με την ανακάλυψη του «Ευρωπαίου Αρχανθρώπου των Πετραλώνων Χαλκιδικής» και του «Κυνηγού Ελεφάντων της Πτολεμαίδος» για τον οποίο θα μιλήσουμε σε άλλο κεφάλαιο. Ο Ορφεύς λέγει: «ήδ’ όσον Αιγύπτω ιερόν λόγον εξελόγχευσα», δηλαδή στην Αίγυπτο και στην Λιβύην, εδίδαξα,(εξελόγχευσα=εξεγέννησα) τον ιερόν λόγον [«Αργοναυτικά» των «Ορφικών» στίχ. 42-44 και 102 Εκδ. Λειψίας TAUCHNIZIT 1829]. [Τυγχάνει ευνόητον ότι το «εξελόγχευσα» δεν σημαίνει ότι «εδιδάχθην», όπως υπεστήριξαν αμαθέστατοι και κακοηθέστατοι συγγραφείς].

Επομένως, η απόδειξη αυτή κονιορτοποιεί κάθε άλλη παλαιά και νεώτερη δογματική θεωρία, οι εμπνευστές των οποίων δεν μπαίνουν καν στον κόπο να τις τεκμηριώσουν με στοιχεία. Είναι γνωστόν ότι κατά την 8 ην χιλιετίαν π.Χ. ελάμβανε χώραν μεταφορά Οψιανού Λίθου με πλοία από την νήσο Μήλον του Αιγαίου πελάγους στην Αργολίδα, όπως απέδειξαν τα ευρήματα οψιανού λίθου στο σπήλαιο του Φράγχθη της Αργολίδος. Άρα οι Αιγαίοι από τότε θαλασσοπορούσαν. Αλλά και στον χώρον της Ανατ. Μεσογείου οι Πρωτοέλληνες Μινωίτες και Μυκηναίοι κυριαρχούν από αμνημονεύτων χρόνων. [Πανάρχαιοι Αχαιοί Κρήτες και Κύπριοι οι αρχαιο-Φοίνικες και οι Φιλισταίοι και «Παλαισάτι», διέσχιζαν την Μεσόγειο για να εγκατασταθούν στην Παλαιστίνη].

Αυτόχθονες οι Έλληνες

Ο Ισοκράτης το διαλαλεί ότι: «Είμαστε αυτόχθονες. Δεν διώξαμε άλλους που ήσαν εδώ, ούτε ήρθαμε από αλλού να την καταλάβουμε έρημη από πληθυσμό, ούτε είμαστε μιγάδες και ανακατεμένοι με άλλα έθνη, αλλά προερχόμεθα από καλό και γνήσιον έθνος, ώστε γεννηθήκαμε σ’ αυτήν εδώ την γην, την κατέχουμε και διαβιούμε όλον τον καιρό. Ασχέτως αν όλον τον 20ον αιώνα η διεθνής εξουσία ραδιουργεί σε βάρος του Ελληνισμού και με την χρησιμοποίηση της Τουρκίας σαν «πολιορκητικό κριό» επιδιώκει την έξωση του Ελληνικού Γένους από τις πανάρχαιες πατρογονικές του εστίες (Μικρά Ασία, Κύπρος, Αιγαίο, Μακεδονία, Ηπειρο).

Πηγή: http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2015/04/h-katah-tn.html

Μια αποκάλυψη κάνει η γερμανική οικονομική εφημερίδα Frankfurter allgemeine zeitung, δημοσίευμα της οποίας κάνει λόγο για μυστικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Τσίπρα, Γιούνκερ, Λαγκάρντ και Ντράγκι.

Σύμφωνα με την εφημερίδα το αποκαλούμενο Frankfurt Dinner Group είναι αποτέλεσμα της μίνι συνόδου στις Βρυξέλλες στα μέσα Μαρτίου και στόχο έχει τη δημιουργία ενός νέου επιπέδου συνεννόησης μεταξύ υπευθύνων και τεχνικών κλιμακίων ώστε να συνεχιστεί η διαπραγματευτική διαδικασία, στην περίπτωση ναυαγίου στα ανώτερα ή κατώτερα κλιμάκια. Ενα ενδιάμεσο μέσο για να απορροφήσει τους κραδασμούς.

Το Frankfurt Dinner Group φέρεται να συνεδριάζει κάθε εβδομάδα τρεις με τέσσερις φορές κυρίως μέσω τηλεδιάσκεψης ή τηλεφωνικών συνομιλιών.

Η FAZ αναφέρει ότι η ομάδα είχε επαφές και την περασμένη εβδομάδα, ενώ, ενεργούσε με πλήρη μυστικότητα όσο η επιρροή της ήταν ορατή.

«Το Frankfurt Dinner Group επεξεργάζεται μία συμβιβαστική εναλλακτική», γράφει το άρθρο.

Προς το παρόν, η ομάδα επεξεργάζεται εναλλακτικές για συμβιβασμό, παρέχοντας τεχνική βοήθεια στην Αθήνα, συνεχίζει το δημοσίευμα, το οποίο μεταφέρει την επικρατούσα, στην Ευρώπη, άποψη πως δηλαδή ο Τσίπρας έχει εποικοδομητικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις, τη στιγμή που ο Βαρουφάκης τις καθυστερεί, αναζητώντας διαρκώς για δικαιολογίες.

«Οι Ευρωπαίοι ελπίζουν να έχουν ένα σαφές μήνυμα από τον Τσίπρα, ώστε μέχρι τις 11 Μαϊου, την επόμενη συνάντηση του Eurogroup, να υπάρξει στο τραπέζι συγκεκριμένη πρόταση», καταλήγει η FAZ.

Πηγή: http://www.iefimerida.gr/news/202183/apokalypsi-mystikes-epafes-tsipra-me-gioynker-lagkarnt-kai-ntragki-gia-na-lythei

Με... καθυστέρηση τουλάχιστον τριών 24ωρων ήρθε η αντίδραση της κυβέρνησης στην ανάρτηση της Αμερικανικής Πρεσβείας με την οποία διατύπωνε τη σαφέστατη αντίθεσή της στο ενδεχόμενο αποφυλάκισης του Σάββα Ξηρού, όμως όπως δήλωσαν με νόημα ανώτατες κυβερνητικές πήγες σήμερα η κυβέρνηση έχει πολλά σημαντικά ζητήματα με τα οποία ασχολείται αυτόν το καιρό...
Οι ίδιες κυβερνητικές πηγές τόνισαν σήμερα χαρακτηριστικά "εμάς μας ενδιαφέρει περισσότερο η δημοκρατία και έχουμε περισσότερη ευαισθησία γιατί αυτά τα εγκλήματα γίνονταν στο όνομα της Αριστεράς".

Σε ότι αφορά στις αντιδράσεις στο εσωτερικό οι ίδια ανώτατη κυβερνητική πηγή ανέφερε πως "η δημοκρατία δεν εκδικείται και τιμούμε ως κυβέρνηση τη μνήμη του Μπακογιάννη. Η δημοκρατία πρέπει να είναι γενναιόδωρη. Ο Σάββας Ξηρός δεν αποφυλακίζεται αλλά περιορίζεται στο σπίτι του. Κάτι που σημαίνει ότι θα ελέγχεται καλύτερα στην περίπτωση που θελήσει "να το παίξει καθοδηγητής". Άλλωστε τα πρόσφατα περιστατικά στις φυλακές δείχνουν ότι καλύτερα ελέγχεται ένας κρατούμενος με τόσα προβλήματα υγείας περιορισμένος στο σπίτι του."

newsit.gr

Μια μυστηριώδης «εξομολόγηση», συνταξιούχου πράκτορα της CIΑ έρχεται να αναζωπυρώσει τα σενάρια που έχουν δει κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας για τον ανεξήγητο, κατά πολλούς, θάνατο της Μέριλιν Μονρόε. Το πιο...ισχυρό εξ αυτών των σεναρίων, αλλά και μόνιμο ερώτημα για όσους αρέσκονται να ασχολούνται με υποθέσεις ανεξιχνίαστων θανάτων χολιγουντιανών σταρ είναι πως οφείλεται σε δολοφονία από πράκτορες της CIA και πως πιθανότατα ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας να ήταν τα αδέρφια Κένεντι.

Τώρα, ένας 78χρονος πράκτορας της CIA ο οποίος βρίσκεται στο κατώφλι του θανάτου έρχεται αν ομολογήσει πως μεταξύ των 37 ατόμων που δολοφόνησε, είναι και η διάσημη ηθοποιός. Ο Νόρμαν Χότζες, υπηρέτησε στην CIA επί 41 χρόνια. Ήταν εκπαιδευμένος στις πολεμικές τέχνες και άριστος σκοπευτής αλλά ήταν ιδιαίτερα ικανός και στη χρήση εκρηκτικών αλλά και δηλητηρίων.

Κοιμόταν με τον Κάστρο, ήταν κίνδυνος για την ασφάλεια των ΗΠΑ

Σύμφωνα, με δημοσίευμα του Inquisitr o Χότζες αναφερόμενος στην Μονρόε, υποστήριξε πως ήταν η μόνη γυναίκα που είχε δολοφονήσει για λογαριασμό της Υπηρεσίας του και τόνισε πως «έπρεπε να πεθάνει» καθώς είχε καταστεί «απειλή για την ασφάλεια της χώρας».

Επίσης όπως φέρεται να δήλωσε στο YourNewsWire.com, «Είχαμε αποδείξεις πως η Μέριλιν Μονρέο κοιμόταν μόνο με τον Κένεντι αλλά και με τον Φιντέλ Κάστρο. Ο διοικητής μου, Τζίμι Χέιγουρθ μου είπε πως έπρεπε να πεθάνει και πως έπρεπε να φανεί σαν αυτοκτονία ή σαν δυστύχημα εξαιτίας υπερβολικής δόσης. Δεν είχε σκοτώσει ποτέ γυναίκα, αλλά υπάκουσα στις διαταγές...Το έκανα για την Αμερική! Θα μπορούσε να είχε μεταφέρει στρατηγικής αξίας πληροφορίες στους κομμουνιστές και αυτό δεν μπορούσαμε να το επιτρέψουμε! Έπρεπε να πεθάνει! Απλά έκανα αυτό που έπρεπε!».

Πως δολοφόνησα την Μέριλιν Μονρόε

Όπως εξομολογείται ο Χότζες, 50 χρόνια μετά το θάνατος της Μονρόε και ενώ δεν του απομένει ακόμη πολύ ζωή, το βράδυ της 5ης Αυγούστου και λίγο μετά τα μεσάνυχτα «τρύπωσε» στην κρεβατοκάμαρα της ηθοποιού η οποία εκείνη την ώρα κοιμόταν. Τότε της έκανε ένεση με υπερβολική δόση βαρβιτουρικών Nembutal τα οποία είχε συνδυάσει με ένα ισχυρό κατασταλτικό γνωστό ως χλωράλη. «Σε κάθε 100 κυβικά εκατοστά του αίματος της νεκράς υπήρχον 4,5 χιλιοστόγραμμα υπνωτικού φαρμάκου. Αρκούν 2,5 για να προκαλέσουν τον θάνατον» είχαν αποφανθεί οι αρμόδιοι ιατροδικαστές.

Τα άλλα θύματα του Χότζες και των υπόλοιπων μελών της ομάδας στην οποία ανήκε, είχαν πραγματοποιήσει πολιτικές δολοφονίες όπως συνδικαλιστών, ακτιβιστών και δημοσιογράφων αλλά και επιστήμονες και καλλιτέχνες. 

Σημειώνεται πως και οι τέσσερις συνεργάτες του Ταγματάρχη Χότζες είτε έχουν πεθάνει είτε έχουν χαθεί τα ίχνη τους. Στο δημοσίευμα σημειώνεται πως το FBI εξετάζει σοβαρά την επιθανάτια εξομολόγηση του ηλικιωμένου πράκτορα και ήδη έχει τεθεί υπό αστυνομική προστασία ενώ διεξάγεται έρευνα για το περιεχόμενο των δηλώσεων του.

Ο ανεξήγητος θάνατος της γυναίκας σύμβολο

Η Μέριλιν Μονρόε βρέθηκε νεκρή στις 3:45 π.μ., ξημερώματα Κυριακής 5 Αυγούστου του 1962, στο σπίτι της στο προάστιο Μπρέντγουντ του Λος Άντζελες. Η γυναίκα, η οποία αναδείχθηκε ως αιώνιο σύμβολο της θηλυκότητας βρέθηκε νεκρή, σε ηλικία 36 ετών, από την οικονόμο της. Στο ένα χέρι κρατούσε το ακουστικό του τηλεφώνου, ενώ δίπλα της υπήρχε ένα κενό φιαλίδιο υπνωτικών. Αρχικά ο θάνατός της αποδόθηκε σε υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών...ουδείς όμως εκ των συγγενών και φίλων της- και πολύ περισσότερο των θαυμαστών της- δεν πείστηκαν πως αυτή ήταν η πραγματική αιτία θανάτου.

Η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου με απίστευτη ταχύτητα ακόμη και για την εποχή εκείνη. Καθώς όμως άρχισαν να έρχονται στη δημοσιότητα στοιχεία για τις συνθήκες υπό τις οποίες βρέθηκε νεκρή και να αποκαλύπτονται όλο και περισσότερες λεπτομέρειες για τις σχέσεις που διατηρούσε με τα αδέρφια Κένεντι τα ερωτήματα αντί να απαντώνται, πολλαπλασιάζονταν.

Τα σενάρια ήταν πολλά άλλα όλα ήθελαν την CIA να έχει ανάμειξη στο θάνατό της όπως φυσικά και την τότε προεδρική οικογένεια των ΗΠΑ. Μάλιστα ο δεύτερος σύζυγός της Μονρόε, πρωταθλητής του μπέιζμπολ Τζο Ντι Μάτζιο είχε κατηγορήσει ανοιχτά το Χόλιγουντ και τους Κένεντι για το θάνατό της ενώ ο τρίτος σύζυγός της, ο κορυφαίος θεατρικός συγγραφέας Άρθουρ Μίλερ είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο της αυτοκτονίας.

huffpost.gr

Διαφορετικό αναμένεται να είναι το φετινό καλοκαίρι για τους λουόμενους, καθώς πλέον δεν θα μπορούν να νοικιάζουν για την ηλιοθεραπεία τους ξαπλώστρες «πάνω στο κύμα», όπως ορίζει νέα απόφαση των Υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών για τον τρόπο παραχώρησης των παραλιών.
Σύμφωνα με την απόφαση που υπεγράφη την περασμένη εβδομάδα, οι ενοικιαζόμενες ξαπλώστρες θα πρέπει να απέχουν τουλάχιστον 5 μέτρα από το κύμα, αφήνοντας ελεύθερο χώρο για όλους τους λουόμενους που επιθυμούν να απολαύσουν το μπάνιο τους χωρίς να πληρώσουν το αντίστοιχο αντίτιμο.

Περισσότερα έσοδα και στο Δημόσιο

Η παραχώρηση των παραλιών σε ιδιώτες αλλάζει άρδην, αυξάνοντας και τα έσοδα του Δημοσίου, καθώς βάσει του νέου νόμου το ποσοστό των μισθωμάτων που θα καταλήγει στο Δημόσιο αυξάνεται από 20% σε 30%.

Παραμένει ωστόσο η ίδια φιλοσοφία της μαζικής παραχώρησης των παραλιών στους Δήμους, αντίθετα με τις υποδείξεις πρόσφατης απόφασης του ΣτΕ.

Η πολυαναμενόμενη υπουργική απόφαση πάντως, αντίθετα με τις προηγούμενες, θα έχει ισχύ 2 ετών, δίνοντας για πρώτη φορά στους Δήμους το δικαίωμα να συνάψουν διετείς συμβάσεις μίσθωσης παραλιών.

Η απόφαση θέτει τους όρους και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορούν να μισθωθούν τμήματα παραλιών σε Δήμους ή ιδιώτες για την τοποθέτηση εγκαταστάσεων εξυπηρέτησης λουομένων (λ.χ. ξαπλώστρες με ομπρέλες), θαλάσσιες δραστηριότητες και καντίνες.



Τι απαγορεύεται και τι επιτρέπεται

Είναι η πρώτη φορά που απαγορεύεται ρητώς η τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων στις παραλίες, καθώς και η τοποθέτηση ξύλινων δαπέδων, με εξαίρεση τους ξύλινους διαδρόμους.

Αυξάνεται από 3 μέτρα σε 5 μέτρα η απόσταση που πρέπει να διατηρείται ελεύθερη ανάμεσα στην όποια χρήση (λ.χ. ξαπλώστρες) και στο κύμα.

Οι τροχήλατες καντίνες μπορούν να μισθώσουν τον μισό χώρο από πέρυσι (έως 15 τ.μ., έναντι 30 τ.μ. που ίσχυε μέχρι και το 2014), ενώ απαγορεύεται να έχουν ηχητικές εγκαταστάσεις.

Παράλληλα, απαγορεύονται οι «αφαιρούμενες σκιάδες» (τέντες ή κατασκευές σκίασης) στις παραλίες (πέρυσι επιτρεπόταν να καταλαμβάνουν έως 20 τ.μ. εκάστη) και η μίσθωση ακτών με αυθαίρετες κατασκευές (πέρυσι αρκούσε να έχει υποβληθεί αίτημα νομιμοποίησης, ανεξαρτήτως της τύχης του).

Εκτός από τις υπέρ των λουομένων (και κατά του χάους) τροποποιήσεις, η απόφαση περιλαμβάνει και μερικές οικονομικού ή διοικητικού τύπου βελτιώσεις.

Η πιο σημαντική, σύμφωνα με την «Καθημερινή», είναι ότι αυξάνει το ποσοστό του μισθώματος που αποδίδεται στο Δημόσιο από 20% σε 30%. Επίσης, δίνει για πρώτη φορά τη δυνατότητα υπογραφής διετούς σύμβασης, καθώς η ΚΥΑ έχει διάρκεια μέχρι τον Μάρτιο του 2017.

Παρά τις σημαντικές βελτιώσεις όμως, η κοινή απόφαση των Υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών διατηρεί τη φιλοσοφία της άνευ εξαιρέσεων παραχώρησης όλων των παραλιών (η εξαίρεση κάποιων εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια των Δήμων), κάτι που είναι αντίθετο με την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Επίσης, η απόφαση δεν συνυπογράφεται από τον υπουργό Περιβάλλοντος.

zougla.gr

Φόβοι για εκατοντάδες νεκρούς μετανάστες ανοιχτά της Λιβύης. Σύμφωνα με την εφημερίδα Times of Malta, σκάφος που μετέφερε έως και 700 μετανάστες ανετράπη και μέχρι στιγμής μόλις 28 άτομα έχουν διασωθεί και εκατοντάδες αγνοούνται.

Το σκάφος που μετέφερε 500 - 700 μετανάστες ανετράπη τα μεσάνυχτα του Σαββάτου (τοπική ώρα) ανοιχτά της Λιβύης, όταν οι επιβαίνοντες μετακινήθηκαν στην μία πλευρά του σκάφους για να προσελκύσουν την προσοχή ενός εμπορικού πλοίου που περνούσε εκείνη τη στιγμή. 

Η εφημερίδα The Times of Malta αναφέρει ότι έχουν βρεθεί πολλά πτώματα. Σύμφωνα με την ιταλική Ακτοφυλακή, μέχρι στιγμής έχουν διασωθεί μόλις 28 άτομα (49 σύμφωνα με την εφημερίδα La Repubblica), γεγονός που προκαλεί έντονη ανησυχία ότι οι νεκροί μπορεί να είναι εκατοντάδες. 

Στην Κατάνη της Σικελίας πρόκειται να μεταφερθούν οι διασωθέντες και οι σοροί του τραγικού ναυαγίου στα ανοικτά της Λιβύης. Μέχρι στιγμής έχουν περισυλλεγεί 24 σοροί.

 

 

http://maps.gstatic.com/mapfiles/openhand_8_8.cur) 8 8, default;">

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terms of Use

http://maps.gstatic.com/mapfiles/openhand_8_8.cur) 8 8, default; position: absolute; left: 0px; top: 0px;">

 

 

Map

http://static.in.gr/webstatic/layout/themes/1/default/Media/News/magnifier.png) 0% 0% no-repeat;">Επιλέξτε εδώ για να δείτε την εικόνα σε μεγέθυνση

Σε εξέλιξη βρίσκεται μεγάλη επιχείρηση διάσωσης, η οποία συντονίζεται από την ιταλική Ακτοφυλακή. Στην επιχείρηση συμμετέχουν, επίσης, δύο πλοία με σημαία Μάλτας, ενώ συνολικά 20 πλοία παίρνουν μέρος στις επιχειρήσεις. Το δυστύχημα σημειώθηκε 130 μίλια ανοιχτά της Λαμπεντούζα. 

Ενδεικτική της τραγωδίας είναι η δήλωση του πρωθυπουργού της Μάλτας, Γιόζεφ Μουσκάτ: «Ψάχνουν κυριολεκτικά να βρουν ανθρώπους ζωντανούς, ανάμεσα στους νεκρούς που επιπλέουν στο νερό».

​Νωρίτερα, εκπρόσωπος της ιταλικής Ακτοφυλακής είχε πει ότι μέσα στις επόμενες ώρες η επιχείρηση είναι πιθανό να μετατραπεί από επιχείρηση διάσωσης, σε επιχείρηση ανάσυρσης των σορών...

Εάν επιβεβαιωθεί το μέγεθος της τραγωδίας, τότε θα πρόκειται για τη χειρότερη που θα έχει σημειωθεί στη νότια Μεσόγειο και θα ανεβάσει τον αριθμό των νεκρών μεταναστών από την αρχή του έτους σε 1.500.

«Προς το παρόν φοβόμαστε ότι πρόκειται για μια τραγωδία τεράστιων διαστάσεων», σχολίασε η Καρλότα Σάμι εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), μιλώντας στο ιταλικό τηλεοπτικό δίκτυο SkyTG24.

Το περιστατικό έρχεται λιγότερο από μία εβδομάδα μετά την βύθιση σκάφους με 400 μετανάστες, οι περισσότεροι από τους οποίους πέθαναν στη διάρκεια ναυαγίου. Μόλις 150 άτομα διασώθηκαν σε εκείνο το ναυάγιο.

Μέσα σε μία μόλις εβδομάδα, περισσότεροι από 10.000 μετανάστες έχουν φτάσει στις ιταλικές Ακτές.

Ο ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι ακύρωσε προγραμματισμένη προεκλογική εκδήλωσή του στη βόρεια Ιταλία ενόψει των τοπικών εκλογών της 31ης Μαΐου για να παρακολουθήσει από το πρωθυπουργικό γραφείο στη Ρώμη, την εξέλιξη της επιχείρησης.

Όπως ανέφερε η ιταλική δημόσια τηλεόραση Rai, ο ιταλός πρωθυπουργός είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ με θέμα μια κοινή, ουσιαστική, ευρωπαϊκή αντιμετώπιση του μεταναστευτικού.

Έκκληση του Πάπα

Έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα να μην σημειωθούν άλλα ναυάγια μεταναστών απηύθυνε ο πάπας Φραγκίσκος, μιλώντας την Κυριακή στους πιστούς που είχαν συγκεντρωθεί στην πλατεία του Αγίου Πέτρου.

«Εκφράζω τον βαθύτατο πόνο μου. Απευθύνω έκκληση προς την διεθνή κοινότητα να δράσει με ταχύτητα και αποφασιστικότητα ώστε να μην επαναληφθούν άλλες παρόμοιες τραγωδίες. Είναι άνδρες και γυναίκες σαν εμάς, αδέλφια που πεινάνε, κατατρεγμένα, τραυματισμένα, θύματα της εκμετάλλευσης και των πολέμων. Αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή, αναζητούσαν την ευτυχία», τόνισε ο ποντίφικας και κάλεσε τους πιστούς να προσευχηθούν υπέρ των θυμάτων.

Ο Πάπας Φραγκίσκος κάλεσε το Σάββατο την Ευρωπαϊκή Ένωση να κάνει περισσότερα για να βοηθήσει την Ιταλία να αντιμετωπίσει το αυξημένο κύμα μεταναστών που φτάνουν στο έδαφός της.

«Εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου για την υπόσχεση που δίνει η Ιταλία να καλωσορίσει τους πολλούς μετανάστες που -ρισκάροντας τις ζωές τους- ζητούν να γίνουν δεκτοί» δήλωσε ο Πάπας Φραγκίσκος.

«Είναι φανερό ότι το μέγεθος του φαινομένου απαιτεί πολύ μεγαλύτερη εμπλοκή» τόνισε. 

Δεν πρέπει ποτέ να κουραστούμε να ζητάμε μεγαλύτερη δέσμευση από την Ευρώπη και από τη διεθνή κοινότητα, τόνισε ο Πάπας. 

Από την πλευρά του, ο ιταλός πρόεδρος Σέρτζιο Ματαρέλα, δήλωσε: «Εδώ και καιρό, η Ιταλία ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση μια αποφασιστική παρέμβαση για να σταματήσει αυτή η συνεχιζόμενη απώλεια ανθρώπινης ζωής στη Μεσόγειο, το λίκνο του πολιτισμού μας».

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, επίτροπος για θέματα μετανάστευσης, έχει δηλώσει ότι μία νέα ευρωπαϊκή πολιτική θα παρουσιαστεί μέσα στον Μάιο και έχει καλέσει τα κράτη - μέλη  να συνδράμουν στις προσπάθειες να αντιμετωπιστεί η τραγωδία που λαμβάνει χώρα στη Μεσόγειο.

dol

Την Παρασκευή στις 8:00 το βράδυ στο ‘’Αποκαλυπτικό Μαγκαζίνο:

ΣΟΚ! Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ…

Έρχεται το προδοτικό ΥΠΕΡΜΝΗΜΟΝΙΟ -MEMORANDUMπου υπέγραψε η Κυβέρνηση Σαμαράστο Στρασβούργοτον Ιούνιο του 2014 που τα ισοπεδώνει όλα.

Την Παρασκευή στο ‘’Αποκαλυπτικό Μαγκαζίνο’’                                                                      

Η επιβαλλόμενη ΝΕΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΥΠΕΡΘΡΗΣΚΕΙΑ και ΕΚΚΛΗΣΙΑ, από το 2016.

ΕΙΝΑΙ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΡΟΜΟΥ;;;

Η Πολιτική - Διοικητική- και Θρησκευτική Συνεργασία μεταξύ τηςΕυρωπαϊκής Ενώσεως- της Ελληνικής Κυβερνήσεως, της Κυπριακής Κυβερνήσεως, της Ρωσικής Κυβερνήσεως,  της Καθολικής Εκκλησίας, της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, και των άλλων Χριστιανικών και Ορθοδόξων Εκκλησιών,που υπέγραψαν το Υπερμνημόνιο  MEMORANDUM;;;

ΑΛΗΘΕΥΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ;;

Τα ονόματα όσων υπέγραψαν! Όλα στο Φως!                                           

Η μεγάλη Αποκάλυψη που θα συγκλονίσει, και θα ταράξει τους Πολιτικούς  και τους θρησκευτικούς παράγοντες!

Την Παρασκευή στις 8:00 το βράδυ μην χάσετε το ‘’Αποκαλυπτικό Μαγκαζίνο’’                                                            

Η εκπομπή που διαφέρει και ενδιαφέρει.

Συντονιστείτε

Με τον Βικέντιο Μαλαματένιο

Η ταφή του σώματος αυτή καθαυτή αποτελεί συμβολική πράξη καθώς συμβολίζει την σχέση ανθρώπου-θανάτου, αναδεικνύοντας την σχέση του θνητού με την θνητότητα μέσα από τις "διαβατήριες τελετουργίες" και την πορεία της ψυχής του νεκρού μετά τον θάνατο. Οι νεκροί έχουν διττή υπόσταση, είναι πρόγονοι αλλά και κριτές από τον Άλλο Κόσμο. Σκοπός αυτών των τελετουργιών είναι να επιτρέψουν στον νεκρό να περάσει το κατώφλι της νέας κατάστασης, του προγόνου και την αποτροπή της επιστροφής του, ορίζοντας τον τάφο ως σύνορο μεταξύ αυτού του Κόσμου των ζωντανών και του Κάτω Κόσμου. Έτσι αποδίδεται τιμή και μνήμη στους προγόνους καθώς με αυτόν τον τρόπο εξασφάλιζαν την προστασία τους στην πόλη στην οικογένεια και στον πόλεμο. Ο όρος "τελετουργία" υπό την ευρεία έννοια δηλώνει εθιμοτυπία, συνήθεια ή έθιμα, υπό την στενή έννοια όμως, λατρεία ή θρησκευτική τελετή. Το τελετουργικό ορίζεται σαν ένα "κωδικοποιημένο σύστημα πρακτικών, τελούμενο σε συγκεκριμένες συνθήκες τόπου και χρόνου, με ένα βιωμένο νόημα και μια συμβολική αξία για αυτούς που συμμετέχουν σ' αυτό. Αλληλένδετα στοιχεία για το τελετουργικό είναι η λατρεία-πίστη, το ιερό και το σώμα καθώς συμβολικές εκφράσεις του είναι η μουσική, ζωγραφικές αναπαραστάσεις, προσφορές στους νεκρούς, αγώνες, θυσίες και άλλες συμβολικές εκδηλώσεις επικοινωνίας με τον άλλο κόσμο.

Για τις ομάδες όμως και για τα άτομα, η ζωή συνίσταται σε μία αδιάκοπη διάσπαση και αναδόμηση, αλλαγή κατάστασης και μορφής, θάνατο και αναγέννηση γι’ αυτό και ονομάστηκαν "διαβατήριες τελετές". Ο άνθρωπος περνάει καινούργια κατώφλια, εποχής, χρονιάς, μήνα, ημέρας και νύκτας, γέννησης, εφηβείας, ωριμότητας, γήρανσης και θανάτου που είναι το κατώφλι της άλλης ζωής. Το κατώφλι μπορεί να είναι τοπικό ή χρονικό, η είσοδος στον ναό, το πέρασμα του ποταμού, το σταυροδρόμι, η τρίοδος, το τρίστρατο, ο τάφος. Για την διάβαση ενός κατωφλίου ακολουθούνται τελετουργικά που στόχο έχουν αφενός να εμποδίσουν τις ακάθαρτες όψεις του γίγνεσθαι (άλογη ψυχή) μέσω συμβολικών καθαρμών, αφετέρου να μειώσουν την αστάθεια που συνδέεται με την αλλαγή της κατάστασης.



Ανάγλυφο Τριπλής Εκάτης από την Αίγινα, NG Prague, Kinský Palace

Τα τρίστρατα και οι τρίοδοι είναι τόποι λατρείας αφιερωμένοι στην θεά Εκάτη. Ως Εκάτη Προπυλαία, Προθυραία και Ανταία λοιπόν, η θεά εκδηλώνεται με αυτόν τον χαρακτήρα και προστατεύει τα οριακά σημεία, τις πύλες, τις πόρτες των σπιτιών, σηματοδοτεί τα όρια του ανθρωπίνου και ως δυνατή, φοβερή Κόρη, διώχνει κάθε τι κακό.



Τριπλή Εκάτη με ρόδακα, 3ος αι. π.Χ., Μουσείο Λούβρου

Εδώ η θεά λειτουργεί σαν ένα γοργόνειο και έχουμε μετέπειτα και αναφορές φιλολογικές και εικονογραφικές που την παρουσιάζουν με αυτό τον τρόπο, άγρια και επικίνδυνη: Βριμώ, με φίδια γύρω της, κρατώντας μαχαίρια και συντροφευμένη από το ιερό της ζώο τον κύνα. Κατ’ αυτό τον τρόπο η θεά φυλάει και τα τρίστρατα, μαγικά σημεία στην σκέψη των περισσοτέρων πολυθεϊστικών λαών όπου συχνά αποτελούν πύλες μεταξύ του κάτω κόσμου και του δικού μας από τις οποίες εισέρχονται οι νεκροί.



Εκάτη, έργο ρωμαϊκής εποχής

Ονομάζεται επίσης Ενοδία και Τριοδίτη, σε τρίστρατα με απλές αρχικά στήλες, τα Εκατεία, που παρουσιάζουν μεγάλη συνάφεια και με τις αντίστοιχες του Ερμή για τα σταυροδρόμια καλείται η θεά φύλακας των ορίων. Ίσως από κει να πηγάζει και η καθιερωμένη μετέπειτα απεικόνισή της ως Τρίμορφη ή και Τρικέφαλη, την οποία πρώτος της απέδωσε παραστατικά όπως πληροφορούμαστε ο Αλκαμένης. Τέλος εικάζεται και λατρεία προς την θεά σε νεκρικές τελετές, βρίσκουμε εξ’ άλλου και το επίθετο Τυμβιδία στον ορφικό ύμνο καθώς επίσης και Ταυροπόλος και ίσως με αυτόν το χαρακτήρα της χθόνιας θεάς να τιμάται και ως Κουροτρόφος. Μάλιστα βρίσκουμε και θεσμοθετημένη λατρεία της ως Άρτεμη-Εκάτη Κουροτρόφος στον δήμο της Ερχείας.



Εκάτη Τριφορμίς, ρωμαϊκό αντίγραφο πρωτότυπου έργου
του Αλκαμένη του 420 π.Χ., Dutch National Museum of Antiquities

Η σχέση όμως που έμελε να καθορίσει εν πολλοίς τον μετέπειτα χαρακτήρα της θεάς μέχρι ακόμα και τις ημέρες μας είναι αυτή με τον κάτω κόσμο και τους νεκρούς. Σιγά σιγά ο χαρακτήρας αυτός ενισχύθηκε με αποτέλεσμα ως άλλη Περσεφόνη, η Εκάτη να γίνει μια σκοτεινή βασίλισσα του κάτω κόσμου. Αυτή είναι λοιπόν η κλειδούχος της πύλης του κάτω κόσμου και έχει το κλειδί της αλυσίδας που συγκρατεί τον Κέρβερο, αυτή μπορεί να οδηγήσει τα φαντάσματα και τις Κήρες στον κόσμο μας ή και να αποτρέψει κάτι τέτοιο.



Κέρβερος και Εκάτη με πυρσούς, ερυθρόμορφος κρατήρας, 4ος αι. π.Χ.

Η Εκάτη θα μπορούσαμε απλά να πούμε πως είναι το συμπλήρωμα του άλλου μεγάλου αγγελιοφόρου, του Ερμή με τον οποίο κατά καιρούς σχετίστηκε και στις μυθικές αναφορές αλλά και σαν ρόλος. Γιατί εκεί που ο Ερμής περνάει τα όρια από πάνω προς τα κάτω σε μια πορεία Όλυμπος, Γη, Κάτω κόσμος, η Εκάτη είναι αυτή που τα διασχίζει με την αντίστροφη πορεία Κάτω κόσμος, Γη, Όλυμπος. Η Εκάτη συνδέει τους νεκρούς με εμάς, και εμάς με το θείον, κουβαλώντας τις ψυχές και μνήμες, το προγονικό δυναμικό σε εμάς, και τις προσφορές, την θέληση και την δική μας λατρεία στον Όλυμπο. Έρχεται εκεί που την χρειαζόμαστε, σαν αγαπημένη Κόρη, ή Μεγάλη Μητέρα Θεά, να συμπληρώσει τα κενά που αφήνουν οι πιο διακριτές ουσίες των άλλων θεοτήτων.



Ερμής, Πλούτων, Περσεφόνη, Εκάτη. Ερυθρόμορφος κρατήρας
του ζωγράφου της Ιλίου πέρσεως, 370 π.Χ.-350 π.Χ., Λονδίνο, Βρετανικό Μουσείο

Σύμφωνα με τον Ομηρικό ύμνο όταν ο Πλούτωνας απήγαγε την Περσεφόνη, η Εκάτη από την σπηλιά της, ήταν η μόνη που άκουσε τις κραυγές και έγινε μάρτυρας του γεγονότος, όπως ακριβώς ο Ήλιος από τον ουρανό ήταν ο μόνος που είδε την αρπαγή. Αυτή βρήκε την Δήμητρα να περιπλανάται και την ενημέρωσε για το γεγονός. Αυτή παρέστη στον διακανονισμό που επέβαλε ο Δίας, αυτή συντρόφευσε την Περσεφόνη από τον κάτω κόσμο με τις δύο δάδες της πίσω στην μητέρα της όπως ο Ερμής την συντροφεύει στην επιστροφή πίσω και η Εκάτη έκτοτε συνταυτίζεται με την Περσεφόνη και αποτελεί πιστή σύντροφό της τους μήνες που η Κόρη βρίσκεται στον ‘πάνω κόσμο’. Ο ύμνος αυτός μας φέρνει σε επαφή σιγά σιγά με τον άλλο χαρακτήρα της θεάς τον επικρατέστερο κρατώντας όμως ακόμα τον ‘φωτεινό’ της χαρακτήρα καθώς η Δαδοφόρος θεά είναι αυτή που οδηγεί την Περσεφόνη στον πάνω κόσμο.



Η άνοδος της Περσεφόνης από τον Κάτω Κόσμο. Απεικονίζονται η Περσεφόνη, ο Ερμής, η Εκάτη και η Δήμητρα. Ερυθρόμορφος κρατήρας που αποδόθηκε στον «Ζωγράφο της Περσεφόνης»,
Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο

Οι φιλολογικές και αρχαιολογικές αναφορές μας τοποθετούν την θεά ενδεικτικά στα μυστήρια των Καβείρων στην Σαμοθράκη και η εξέχουσα σχέση της Εκάτης με πληθώρα μυστηριακών λατρειών συνεχίστηκε μέχρι την ύστερη αρχαιότητα. Σε όλο αυτό το διάστημα φαίνεται πως η θεά συσχετίστηκε ή ακόμα και ταυτίστηκε με πολλές άλλες σημαντικές θεότητες, όπως την Ρέα, την Άρτεμη, την Βενδίς, την μητέρα των θεών Κυβέλη κα τοπικές πολλές φορές άλλες θεότητες. Αποκορύφωμα αυτής της μυστηριακής σχέσης σίγουρα υπήρξε ο πρωτεύων ρόλος που της επιφύλαξαν τα γνωστά μυστηριακά κείμενα με τίτλο Χαλδαϊκοί χρησμοί (ή λόγια), στα οποία η Εκάτη είναι η μία εκ των δύο βασικών κοσμολογικών αρχών των θεουργών, η ψυχή του κόσμου και αναγορεύεται σε Σωτήρα.



Άρτεμις Λαφρία, Μουσείο Αρχαίας Μεσσήνης

Ο Αισχύλος πάλι, τη συνδέει με τη Σελήνη και την παρουσιάζει ως ΄Αρτεμι-Εκάτη, ενώ ο Ευριπίδης τη θεωρεί κόρη της Λητούς, και πρώτος, στη «Μήδεια», την παρουσιάζει ως θεά προστάτιδα των μαγισσών. Η Εκάτη λοιπόν συνδέεται και συνταυτίζεται με τη Δήμητρα, την Περσεφόνη, τον Ερμή και τον Κάτω Κόσμο, τη Γη, τον Πάνα, την Κυβέλη και τους Κορύβαντες, τις Χάριτες στη μορφή που έχει ως προστάτις των καλλιεργειών και της γης. Ως Άρτεμις Ευπλοία, εξάλλου, η Εκάτη παίρνει θαλάσσιο χαρακτήρα.



Η Σελήνη συνοδευόμενη από τους Διόσκουρους Φωσφόρο και Έσπερο.
Ρωμαϊκή στήλη, 2ος αι. π.Χ., Μουσείο Λούβρου

Η σχέση της Εκάτης με την Άρτεμι γίνεται φανερή από ένα μύθο της Εφέσου. Επειδή η γυναίκα του Εφέσου υποδέχθηκε άσχημα τη θεά και της αρνήθηκε τη φιλοξενία, η Άρτεμις τη μεταμόρφωσε για λίγο σε σκύλο. Όταν όμως πήρε πάλι την ανθρώπινη μορφή της, η γυναίκα του Εφέσου ένιωθε τόσο ντροπιασμένη ώστε απαγχονίστηκε. Αλλά η θεά την επανέφερε στη ζωή και τότε αυτή πήρε το όνομα της Εκάτης. Άγαλμα της Εκάτης είχε στηθεί κοντά στο ναό της Εφεσίας Αρτέμιδος. Στην ιδέα της Εκάτης, εκτός από την ιδιότητα της Κόρης, ανήκει ακόμη ένα είδος μητρικότητας, η συγγένειά της με την Σελήνη όπως και η Άρτεμις καθώς και η ίδια η Μητέρα Γη, η Πότνια Θηρών ήταν και αυτή κουροτρόφος, προστάτιδα και τροφός όλων όσων γεννήθηκαν μετά από αυτήν.



Άρτεμις Εφεσία, Λιβύη - Τρίπολη, National Museum

Με την Σελήνη συνδέει την Εκάτη και ο Πορφύριος : «Το φεγγάρι», λέει «είναι η Εκάτη που συμβολίζει τις παραλλάζουσες φάσεις της και τις δυνάμεις που βγαίνουν απ’ αυτές: γι’ αυτό η επιρροή της εκδηλώνεται σε τρεις μορφές» καθώς και στην Ορφική φιλολογία οι φάσεις του φεγγαριού ερμηνεύτηκαν με πολλούς τρόπους: «Τις πρώτες τρεις μέρες το φεγγάρι κράζεται Σελήνη· την έκτη γίνεται Άρτεμις· τη δέκατη πέμπτη Εκάτη». «Όταν είναι πάνω από τη γη είναι Σελήνη· όταν είναι μέσα της, Άρτεμις· όταν από κάτω της, Περσεφόνη». Στο απόσπασμα, από το λεξικό του Σουΐδα, προσομοιάζεται η Εκάτη με την Αρτέμιδα και τη Σελήνη : «Εκάτην οι μεν την Άρτεμιν, οι δε την Σελήνην, εν φάσμασιν εκτόποις φαινομένην, τοις καταρωμένοις, τα δε φάσματα αυτής δρακοντοκέφαλοι άνθρωποι και υπερμεγέθεις, ως την θεάν εκπλήττειν τους ορώντας».



Σαβάζιος, Μουσείο Τιράνων

Κατά τον Ηρόδοτο, ο Διόνυσος της Θράκης είχε ως σύντροφο την Αρτέμιδα. Δηλαδή ο Σαβάζιος εκεί ήταν ενωμένος με την θεά της Σελήνης, η οποία ονομαζόταν άλλοτε μεν Κότυς ή Κοτυττώ, άλλοτε δε Βενδίς. Στην πρώτη σειρά των πηγών της λατρείας του Θρακός Σαβαζίου, υπήρχε ανάγλυφο εγχαραγμένων θείων εικόνων επί των βράχων των Φιλίππων, σε λόφο ονομαζόμενο "Διονύσου λόφος". Τρεις κύριες θεότητες εμφανίζονται σε αυτές τις βραχογραφίες. Ο Σαβάζιος με μέτωπο οπλισμένο με δύο μικρά κέρατα, σαν ταύρος, σύμφωνα με την ένδειξη του Διόδωρου του Σικελιώτου, η κυνηγέτις Άρτεμις, η οποία αντικαθιστά βεβαιότατα την Βενδίδα καθώς και μία γηραιότερη η οποία ονομαζόταν Κότυς ή Κοτυττώ, και ταυτιζόταν με την Φρυγική θεά Κυβέλη.



Ο διπλούς πέλεκυς που ήταν ιερό σύμβολο του Διονύσου, ήταν επίσης σύμβολο και της Θρακικής θεάς Κότυος ή Βενδίδος. Η Εκάτη, δηλαδή η Άρτεμις, ανήκει στη θρησκεία των Θρακικών φυλών του Βορρά, θρησκεία σχετιζόμενη με τον Άδη, λατρεία μυστικισμού και μυστηριακού ενθουσιασμού.

Κατά τον Τζέτζη ,υπήρχε Θρακικό σπήλαιον, το οποίον εκαλείτο Ζήρινθον άντρον, της κυνοσφαγούς θεάς Εκάτης και ο βωμός, στον οποίο θυσίαζαν στο σπήλαιο, θεωρείτο ότι κτίστηκε από τους Κορύβαντες, όταν αυτοί κατείχαν τη Σαμοθράκη. Το σπήλαιον τούτο ονομαζόταν και Σάον, σπήλαιο Θρακικό της Ρέας ή της Εκάτης.



Άρτεμις-Βένδις, τερακότα από την Τανάγρα, 350 π.Χ., Μουσείο Λούβρου

Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές πηγές του Κ. Παπακυριακού, το καλοκαίρι του 1963 βρέθηκε σε χωράφι της Αμφιπόλης, γραμμένη σε βάθρο η αναθηματική επιγραφή: «Εκάτηι Φοσφόρωι», που μας πληροφορεί ότι και στην Αμφίπολη λατρευόταν η θεά Εκάτη.



Ο κ. Αντόνιο Κόρσο, Ιταλός αρχαιολόγος και ιστορικός τέχνης, ειδικευμένος στην αρχιτεκτονική και αρχαιολογική γλυπτική, σε μια πολύ αποκαλυπτική του συνέντευξη στο Πρώτο Θέμα (http://www.protothema.gr/culture/article/456261/amfipoli-o-tumvos-oi-delfoi-kai-i-dunasteia-ton-timenidon/ ) έχει αναφερθεί στο επίγραμμα του Αντιπάτρου του Θεσσαλονικέως ο οποίος έζησε τον 1ο αι. μ. Χ. την εποχή του Ρωμαίου αυτοκράτορος Αυγούστου. Ο Αντίπατρος μας παραδίδει τη σημαντική μαρτυρία του ότι εκείνη την εποχή στην Αμφίπολη εσώζοντο μόνο το Ηρώο της βασιλοπούλας Φυλλίδος και τα ελάχιστα κατάλοιπα του ναού της Αιθιοπίας Βραυρωνίδος Αρτέμιδος. Η Αιθιοπία Άρτεμις όμως σύμφωνα με τον Καλλίμαχο ταυτίζεται με την Σελήνη: «…την αυτήν τη σελήνη παρά το αίθειν, ως Καλλίμαχος (λέγει)», σύμφωνα δε με τον Ερατοσθένη ταυτίζεται με την Εκάτη : «…η αυτή έστι η Εκάτη, ήτις αεί δάδας κατέχει, ως Ερατοσθένης (λέγει)».

Στη Θεογονία του Ησιόδου η Εκάτη εμφανίζεται ως θεά με διευρυμένες ιδιότητες, στη γη, τη θάλασσα, τον ουρανό. Έχει όμως και πολιτικές ιδιότητες, καθώς παρευρίσκεται στα δικαστήρια, στους αθλητικούς αγώνες, στον πόλεμο, και θρησκευτικές αρμοδιότητες, καθώς προσφέρονται σε αυτήν εξιλαστήριες θυσίες. Στις δίκες κάθεται πλάι στους σεβαστούς βασιλιάδες και στις συνελεύσεις του λαού προβάλλει αυτόν που θέλει. Κι όταν ζώνονται τ' άρματα οι άνδρες για τον φονικό πόλεμο κι εκεί η θεά βοηθά όποιους θέλει και πρόθυμα δίνει τη νίκη και προσφέρει τη δόξα. Κι είναι καλή όταν παραβγαίνουν άνδρες σε αγώνα κι εκεί τους βοηθά και τους ωφελεί. Κι αυτός που θα νικήσει με ισχύ κι επιμονή, το ωραίο έπαθλο παίρνει από την Θεά. Αλλά και μέσα στους ιππείς βοηθά όποιον θέλει. Κι αυτούς που δουλεύουν στη γαλάζια ανεμοδαρμένη θάλασσα, και προσεύχονται στην Εκάτη και τον Γαιοσείστη Ποσειδώνα, εύκολα η δοξασμένη θεά τους φέρνει μεγάλη ψαριά, αλλά κι εύκολα την εξαφανίζει, αν το θελήσει (Ησ. Θεογ. 411-452). Παίρνει μέρος στη Γιγαντομαχία έχοντας ως όπλο τις δάδες της, είναι δηλαδή με το μέρος των Ολυμπίων, ωστόσο δεν ανεβαίνει ποτέ στον Όλυμπο ακριβώς λόγω της ιδιαίτερης σχέσης της με τον κόσμο των σκιών και με θεούς που με κάποιο τρόπο σχετίζονται με τον θάνατο.



Τριγωνικό Ιερό της Εκάτης στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας
(ψηφιακή αναπαράσταση του Ι.Μ.Ε.)

Στον ελληνικό κόσμο η κλασσική μορφή της Εκάτης στέκει αυστηρή και παράξενη, ανάγλυφη πάνω σε ένα τρίγωνο, με τα πρόσωπά της στραμμένα σε τρεις κατευθύνσεις, διασπώντας την τρισυπόστατη θεότητα σε τρεις Κόρες, παρθένες χορεύτριες. Το γεγονός πως τα Εκάτεια τελούνταν σε τριόδους, σε τρίστρατα, κατά προτίμηση εκτός των πόλεων και πως αυτοί οι τόποι ήταν ειδικά αφιερωμένοι στην Εκάτη δεν αντιστρατεύεται στην ησιοδική ή κοσμική σύλληψη του αριθμού τρία. Εξάλλου όλες οι τρίοδοι και τα τρίστρατα προβάλλουν ξεκάθαρα τη δυνατότητα διαίρεσης του κόσμου σε τρία μέρη. Η Πυθία στους Δελφούς καθόταν πάνω σε τρίποδα και όπως μας λέει ο Πρόκλος, ο τρίποδας είχε τρία πόδια που συμβόλιζαν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, από όπου η Πυθία εμπνεόταν για να χρησμοδοτήσει. Σημαντικό είναι πως και ο Πλάτων χωρίζει την ψυχή σε τρία μέρη, λογιστικόν ,θυμοειδές και επιθυμητικόν. Συμβολισμό της διαίρεσης του κόσμου και της ψυχής σε τρία μέρη, πιθανότατα να μας υποδεικνύουν μυστικά και οι τρεις θάλαμοι στον τάφο της Αμφίπολης.



Ο Ορέστης στους Δελφούς. Ερυθρόμορφος κρατήρας
του Πύθωνα, 330 π.Χ., Βρετανικό Μουσείο

Για την ιερότητα του αριθμού τρία, ο Πυθαγόρας μας λέει: «Το Όλον και ό,τι υπάρχει μέσα σ' αυτό περιλαμβάνονται στον αριθμό τρία, γιατί το τέλος, το μέσον και η αρχή έχουν τον αριθμό του Όλου, που είναι η τριάδα» καθώς δε και ο Πλούταρχος: «Η δέ κρείττων καί Θειοτέρα φύσις εκ τριών εστι, τού νοητού καί τής ύλης καί τού εκ τούτων, όν Κόσμον Έλληνες ονομάζουσιν». (Πλούταρχος, περί Ίσιδος καί Οσίριδος, 373F).



Αλέξανδρος – με Σελήνη και Ήλιο – Κοσμοκράτωρ. Από την Αμισό του Πόντου, του 350 –300 π.Χ.,
Βρυξέλλες, Μusee du Cinquantenaire

Ο Victor Turner (1969) μελετώντας τα έθιμα των "διαβατηρίων τελετών" διέκρινε τρία στάδια: χωρισμός, αναμονή και ενσωμάτωση. Η τελετουργική πρακτική όπως ήδη αναφέραμε, είναι συμβολική και διασφαλίζει τον δεσμό των συμμετεχόντων με το μη ορατό, με μία οντότητα η οποία δεν είναι προσπελάσιμη παρά μόνο μέσω του ιδίου του συμβόλου το οποίο απεικονίζει και μορφοποιεί το σημαινόμενο. Άρα η τελετουργία αποτελεί μια παράσταση, μια απεικόνιση, μια αποκάλυψη, μια μύηση κατά την οποία η συνείδηση του ατόμου μεταβάλλεται καθώς ο ίδιος επηρεάζεται, εντυπωσιάζεται, ενθουσιάζεται και διδάσκεται. Ίσως αυτό να είναι το μεταφυσικό, το μυστικό μήνυμα του μεγαλειώδους αυτού μνημείου που αναδύθηκε από τα σπλάχνα της Μητέρας Γης στην Αμφίπολη. Κατά την ελληνική φιλοσοφική θεώρηση (http://empedotimos.blogspot.gr/2009/07/blog-post_16.html) η ψυχή του μυημένου απελευθερώνεται απ’ τον κύκλο των μετενσαρκώσεων όταν νικά τους φόβους του και αποδεσμεύεται από τις εξαρτήσεις των υλικών απολαύσεων και τα πάθη του κόσμου της γέννησης. Τότε μόνον αποθεώνεται και επιστρέφει στο νοητό. Ίσως έτσι οι τρεις θάλαμοι του τάφου της Αμφίπολης με τις συγκεκριμένες συμβολικές καλλιτεχνικές απεικονίσεις να αλληγορούν τα τρίστρατα της Ταυροπόλου Εκάτης. Διότι η Εκάτη είναι αυτή που συντροφεύει πάντα την Περσεφόνη, δηλαδή την ψυχή του νεκρού ήρωα μετά το θάνατο και την επιστρέφει πίσω στη μητέρα της Δήμητρα. Η Εκάτη την παραλαμβάνει από τον κόσμο της γέννησης (1ος θάλαμος) και διασχίζοντας τον ενδιάμεσο αιθερικό χώρο της συμβολικής Σελήνης (2ος θάλαμος) την οδηγεί στα ουράνια δώματα των Μακάρων, τον συμβολικό Ήλιο (3ος θάλαμος). Εκεί, στο άστρο της καταγωγής της, η ψυχή του ήρωα θα κατοικεί αιώνια πια μαζί με τους αθανάτους ως άλλος Ηρακλής.

Λέγεται ότι το μεγαλύτερο δώρο των Ελληνικών μυστηρίων προς τους μυημένους είναι η απελευθέρωσή τους από τον φόβο του θανάτου. Όταν οι φόβοι φανερώνονται και ανέρχονται από το σκοτάδι στο φως, αποκτούν την διαύγεια εκείνη που μπορείς να δεις από την άλλη μεριά, ανεμπόδιστα.

«Ω Θεέ! Ο καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξει τέτοιο φως! Το φως αυτό χρειάζεται μια μέρα για να γίνει μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Ελλήνων, που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμο εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου». (Ανδρέας Εμπειρίκος).

Συντάκτες: Ελαφηβόλου Ε, Ιοαννα, Kostas Daskalos

Πηγές:

Εκάτη η θεά των πυρσών

http://megaseniautos.blogspot.gr/2011/04/mystery.html

Εκάτη η φωτοβόλος

http://www.e-zine.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=83

Ελληνικές Θέαινες και το φεγγάρι

http://www.egriechen.info/2015/02/ellinikes-theenes-feggari.html

Θρησκεία των Θρακών

http://www.e-istoria.com/th8.html

Κυριάκου Παπακυριακού: Ιστορία του νομού Σερρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι και της απελευθερώσεώς του το 1912-1913

https://drive.google.com/file/d/0B3bo9h30cJ7DNGo5RDA2M1BZUGs/view?pli=1

Ο τάφος της Αμφίπολης – Επιστύλιο υπ’ αριθμόν ένα

http://empedotimos.blogspot.gr/2014/12/blog-post.html

Αποκάλυψη στην Αμφίπολη: Οι ζωγραφικές παραστάσεις δείχνουν «αποθεωμένη ψυχή»

http://www.hellas-now.com/2014/12/blog-post_216.html

Εκάτη, η χθόνια θεότητα, κατά την Ελληνική Μυθολογία - Τριαδικές θεότητες

http://paishellas.blogspot.gr/2014/01/blog-post_4129.html

Αγγελικής Λ. Κυβέλου (Διπλωματική εργασία: «Έθιμα γύρω από το νεκρό και το θάνατο και η παρηγορητική λειτουργία για τους πενθούντες: το χτες και το σήμερα»

http://estia.hua.gr:8080/dspace/bitstream/123456789/1234/1/Kyvelou_Aggelikh.pdf

Το τάφος της Αμφίπολης - Μια πρώτη προσπάθεια αποσυμβολισμού

http://empedotimos.blogspot.gr/2014/09/blog-post_8.html

Εκάτη

http://www.greek-language.gr/Resources/ancient_greek/mythology/lexicon/magicians/page_002.html

Βισάλτης/Visaltis.net: Τα αινιγματικά βραχοανάγλυφα των Φιλλίπων

http://www.visaltis.net/2014/12/blog-post_20.html

Στέφανος Βυζάντιος: Ἐθνικων quæ supersunt. Gr. Edidit A. Westermann

https://books.google.gr/books?id=-J5eAAAAcAAJ&pg=PA22&lpg=PA22&dq=%CE%91%CF%81%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CF%82%20%CE%91%CE%B9%CE%B8%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%B1&source=bl&ots=CnzLqkQ5CH&sig=HKlwLY9TgALe_mkIy4zR3hBmau4&hl=el&sa=X&ei=Y0sRVfDqKMXvaPH_gIAC&ved=0CCIQ6AEwAA#v=onepage&q=%CE%91%CF%81%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CF%82%20%CE%91%CE%B9%CE%B8%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%B1&f=false

Πηγή: http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2015/04/blog-post_535.html