Sidebar
hellasfm
Έχει όμως, τελικά, βάση, η θεώρηση αυτή ; Η απάντηση είναι απλή και μονολεκτική. Όχι. Η Τουρκία εμφανίζεται ισχυρή αλλά δεν είναι. Για αυτό άλλωστε καταφεύγει, συχνά πυκνά, σε τακτικές εκφοβισμού των γειτόνων της, εκμεταλλευόμενη ακριβώς τα φοβικά σύνδρομα που έχει καταφέρει να τους περάσει.
Η ισχύς μιας χώρας δεν πηγάζει, αποκλειστικά, από την ισχύ των ενόπλων της δυνάμεων, η οποία, βέβαια είναι τεράστιος παράγοντας αποτροπής, αλλά από μόνη της δεν λέει κάτι στο σύγχρονο διεθνές σύστημα. Και η Ελλάδα έχει υπερπολλαπλάσια στρατιωτική ισχύ έναντι της ΠΓΔΜ αλλά δεν είναι σε θέση να επιβάλει τα δίκαιά της στηριγμένη σε αυτήν.
Η Τουρκία, αυτήν την στιγμή, βρίσκεται ίσως στην δυσκολότερη στιγμή της, όντας πλήρως απομονωμένη διπλωματικά. Το όραμα του κωμικού διδύμου Ερντογάν-Νταβούτογλου, είχε ως στόχο την αναβίωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, όχι μέσω κατακτήσεων – απαραίτητα – αλλά μέσω της εξάπλωσης της τουρκικής επιρροής στις πάλαι ποτέ περιοχές που βρίσκονταν υπό οθωμανική διοίκηση/κατοχή.
Ποντάροντας στο όραμα αυτό η Τουρκία άρχισε να ακολουθεί, από το 2010 περίπου, όταν ένιωσε αρκετά ισχυρή η ίδια, μια πολιτική που δεν θα μπορούσε παρά να την οδηγήσει σε τέλμα, ακριβώς διότι δεν είχε την ισχύ που η ηγεσία της φανταζόταν πως είχε. Σε πρώτη φάση η Τουρκία, εμφανιζόμενη ως φύλακας-άγγελος των απανταχού σουνιτών, ήρθε σε ρήξη με το Ισραήλ. Η ενέργειά της ήταν σαφώς σκόπιμη και προσχεδιασμένη. Ο στολίσκος για τη Γάζα δεν απέπλευσε με αγαθές προθέσεις το 2010.
Ήταν μια κίνηση με σκοπό να προκαλέσει ανοικτά το Ισραήλ, για να κερδίσει την συμπάθεια των Αράβων. Αυτό που δεν υπολόγισαν οι Τούρκοι ήταν ότι το Ισραήλ θα τολμούσε να αντιδράσει τόσο δυναμικά, όσο τελικά αντέδρασε, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 10 Τούρκοι. Οι Τούρκοι υπολόγιζαν πως θα μπορούσαν να μπλοφάρουν έναντι του Ισραήλ όπως έπραξαν κατά της Ελλάδας το 1996 στα Ίμια. Απέτυχαν και το πλήρωσαν.
Ο Ερντογάν δεν είχε άλλη επιλογή, μετά το χαστούκι στο γόητρό του που δέχτηκε, παρά να σηκώσει τους τόνους κατά του Ισραήλ, διαταράσσοντας δραματικά τις διμερείς σχέσεις. Δέσμιος των επιλογών του, ο Ερντογάν συνεχίζει την ίδια τακτική έως σήμερα, χρησιμοποιώντας την Χαμάς ως μέσο άσκησης πίεσης στο Ισραήλ, όπως έπραξε το περασμένο καλοκαίρι.
Το 2011 ο Ερντογάν, αποφάσισε πως είχε έρθει η στιγμή να δοκιμάσει την τύχη του στη Μέση Ανατολή. Προφανής στόχος ήταν η Συρία, η οποία δεν επελέγη τυχαία. Η ανατροπή του εκεί status Quo εξυπηρετούσε ποικιλοτρόπως τους Τούρκους. Στόχος ήταν η πτώση του καθεστώτος Άσαντ και η αντικατάστασή του από ένα σουνιτικό, φιλοτουρκικό καθεστώς. Με τον τρόπο αυτό η Τουρκία θα μπορούσε να ασκήσει άμεση πίεση στο Ισραήλ, το οποίο ακολουθώντας το παλαιό αγγλοσαξωνικό ρητό «better the devil you know» είχε βρει ισορροπίες με το συριακό καθεστώς και μάλλον δεν επιθυμούσε ανατροπές. Ανατρέποντας την υφιστάμενη κατάσταση στην Συρία, η Τουρκία κέρδιζε χώρο επιρροής, πίεζε το Ισραήλ, το οποίο επιθυμούσε να υποκαταστήσει ως, μουσουλμανική, περιφερειακή δύναμη στη Μέση Ανατολή και αδρανοποιούσε τους Κούρδους της Συρίας, οι οποίοι ήταν και είναι φίλα προσκείμενοι στο ΡΚΚ.
Έτσι η Τουρκία προκάλεσε το ξέσπασμα του πολέμου στην Συρία, που μαίνεται ακόμα, με θύματα πάνω από 200.000 ανθρώπους. Δεν ήταν βέβαια μόνη. Έμεινε όμως μόνη, καθώς οι άλλες σουνιτικές χώρες, πλην του Κατάρ, αντελήφθησαν ότι τελικά μεταξύ Άσαντ και τζιχαντιστών, ο πρώτος αποτελεί το μικρότερο κακό. Το σημαντικότερο όμως πλήγμα του συριακού πολέμου για την Τουρκία ήταν το χάσμα που δημιουργήθηκε με το Ιράν. Το Ιράν και η Τουρκία διατηρούσαν άριστες σχέσεις μέχρι την τουρκική εμπλοκή στην Συρία. Αυτό δεν ισχύει πια και για όσο διαρκεί ο πόλεμος η αποκατάσταση των μεταξύ τους σχέσεων είναι δύκολη, εκτός αν η Τουρκία αλλάξει άρδην την στάση της στο ζήτημα και πάψει να αντιμάχεται το καθεστώς Άσαντ.
Ακολούθως η Τουρκία ενεπλάκη στη διαβόητη «Αραβική Άνοιξη», η οποία ελάχιστα αραβική ήταν και μάλλον καθόλου άνοιξη. Η Τουρκία ενεπλάκη στο διπλωματικό αυτό παιχνίδι με σκοπό να προωθήσει την εγκατάσταση φίλα προσκείμενων σε αυτή σουνιτικών, ισλαμιστικών καθεστώτων. Το επιχείρησε στη Λιβύη, το επιχείρησε και στην Αίγυπτο. Απέτυχε και στις δύο περιπτώσεις. Και μάλιστα, στην περίπτωση της Αιγύπτου, ιδιαίτερα οικτρά, οδηγώντας την μεγάλη, μεσογειακή, μουσουλμανική χώρα στον άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, ως τέταρτο πόλο.
Χάρη επίσης στο καθεστώς Ερντογάν, η Τουρκία έχει καταφέρει να απομακρυνθεί πλήρως και απολύτως από την Ευρώπη. Η προοπτική ένταξή της στην ΕΕ είναι παραπάνω από απίθανη. Ο Ερντογάν το γνωρίζει και για αυτό επιχείρησε να προσεγγίσει τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάη, στον οποίο είναι ενταγμένες η Ρωσία και η Κίνα. Και εκεί όμως δεν υπάρχει προοπτική για την Τουρκία. Ρωσία και Τουρκία, παρά την οικονομική διασύνδεση που έχουν, δεν πρόκειται να βρεθούν ποτέ, μα ποτέ στο ίδιο στρατόπεδο. Ήταν και είναι γεωπολιτικοί αντίπαλοι, με εντελώς αντικρουόμενα συμφέροντα, στην Συρία, την Αρμενία, την Κριμαία, την Κεντρική Ασία και τον Καύκασο. Η Ρωσία δεν μπορεί να έχει τις καλύτερες διαθέσεις έναντι των ισλαμιστών, προστάτης των οποίων έχει αναδειχθεί η Τουρκία, καθώς και η ίδια έχει εντός συνόρων της 20 εκ. μουσουλμάνους και αντιμετωπίζει προβλήματα με τους Τσετσένους.
Για την Κίνα η Τουρκία δεν είναι παρά μια μεγάλη αγορά προϊόντων και υπηρεσιών. Η άσχημη, όπως όλα δείχνουν, κατάληξη της συμφωνίας για την αγορά κινεζικών αντιαεροπορικών-αντιβαλλιστικών συστημάτων δεν ενθουσιάζει, σε καμία περίπτωση, το Πεκίνο. Ακόμα χειρότερα, η τουρκική υποστήριξη προς τους ομοαίματους Οιγουρούς του κινεζικού Τουρκεστάν (επαρχία Σινγιάνγκ της βορειοδυτικής Κίνας), έχει καταστήσει την Κίνα ιδιαίτερα επιφυλακτική έναντι της Τουρκίας.
Στο εσωτερικό της μέτωπο η Τουρκία αντιμετωπίζει δύο σοβαρά προβλήματα. Το πρώτο είναι, βέβαια, το κουρδικό, όχι λόγω της ένοπλης δράσης του ΡΚΚ, πια, αλλά λόγω των παραχωρήσεων που θα είναι υποχρεωμένη να κάνει στους Κούρδους, στο εσωτερικό, ώστε να μην αρχίσουν πάλι οι εχθροπραξίες. Αλλά οι παραχωρήσεις προς τους Κούρδους, οι οποίοι μιλούν για αυτονομία, δεν αρέσουν και πολύ ούτε στην τουρκική κοινή γνώμη, ούτε στους αξιωματικούς, οι οποίοι, παρά τα πλήγματα που έχουν δεχτεί από τον Ερντογάν, παραμένουν τεράστιος παράγοντας ισχύος στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ο γνωστός Τούρκος αναλυτής Μπουράκ Μπεντίλ, όχι τυχαία, προειδοποίησε τον Τούρκο πρόεδρο να σταματήσει να επιδιώκει την αναβίωση της οθωμανικής γλώσσας και…καλού κακού, να μάθει κουρδικά!
Από την άλλη ένα εσωτερικό πρόβλημα που υπάρχει και απλώς κρύβεται, επιμελώς, κάτω από το χαλί, είναι το οικονομικό. Αν και, θεωρητικά, η Τουρκία ανήκει στις 20 πιο ισχυρές οικονομικά χώρες του κόσμου, στην πραγματικότητα τα θεμέλια της οικονομίας της είναι σαθρά. Αυτό φάνηκε στην πίεση που ασκήθηκε και, εν μέρει, ασκείται ακόμα στην τουρκική λίρα. Όπως ανέφερε ο τουρκικός τύπος, η τουρκική λίρα έχει υποτιμηθεί κατά 15%, έναντι του δολαρίου. Για να αντιμετωπίσει την κατάσταση ο Ερντογάν, αύξησε το βασικό επιτόκιο της Τουρκικής Κεντρικής Τράπεζας, με αποτέλεσμα όμως, το 2014, να χαθούν τεράστια ξένα κεφάλαια. Το 2015 όλοι οι υπολογισμοί είναι ιδιαίτερα δυσοίωνοι και πιθανώς η τουρκική λίρα να ακολουθήσει την πορεία του ρουβλιού.
Για το 2015 δεν προβλέπεται αύξηση εισροής ξένων κεφαλαίων στη χώρα, ενώ οι πληθωριστικές πιέσεις θα ενταθούν. Σε ένα περιβάλλον έντονης οικονομικής πίεσης, η Τουρκία δεν θα μπορέσει να περάσει αλώβητη από τις Συμπληγάδες. Ο ρυθμός ανάπτυξης της τουρκικής οικονομίας που η κυβέρνηση είχε υπολογίσει στο 4%, βρίσκεται στο 2,8% και οι προοπτικές δεν είναι καθόλου ευχάριστες. Οι τιμές βασικών ειδών διατροφής αυξάνονται ραγδαία, όπως και η ανεργία. Εξάλλου η Τουρκία χρωστά 402 δισ. δολάρια. Από αυτά όμως, τα 2/3 αφορούν δάνεια ιδιωτών, κυρίως επιχειρηματιών. Η δε υποτίμηση της λίρας έναντι του δολαρίου τους σφίγγει, κυριολεκτικά, τη θηλιά γύρω από τον λαιμό.
Απομένουν οι ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί δεν είναι, σε καμία περίπτωση, ενθουσιασμένοι με τον Ερντογάν, αν και αυτοί τον άνδρωσαν, πολιτικά. Απλώς, κάποια στιγμή το υποτιθέμενο πιόνι ξέφυγε από τον έλεγχο. Ωστόσο δεν είναι σε θέση να τον εξουδετερώσουν, αυτή την στιγμή, λόγω τζιχαντιστών, αλλά και διατάραξης των σχέσεων με τη Ρωσία. Γνωρίζουν όμως πολύ καλά τις διασυνδέσεις της Τουρκίας με την ισλαμική τρομοκρατία και δεν ξεχνούν τα όσα προβλήματα τους έχει δημιουργήσει. Ειδικά οι Ρεπουμπλικάνοι περιμένουν την Τουρκία στη γωνία. Και από την 1η Ιανουαρίου θα έχουν την πλειοψηφία και στα δύο νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ.
Η Τουρκία λοιπόν δεν είναι και τόσο ισχυρή όσο φαντάζει. Βρίσκεται και η ίδια σε εξαιρετικά δυσχερή, διπλωματικά και οικονομικά θέση και αυτό θα αποδειχθεί σύντομα.
Κατά συρροήν βιαστής στο Βέλγιο, ο οποίος επί σειρά ετών ζητούσε να υποβληθεί σε ευθανασία καθώς--όπως υποστήριζε--υπέφερε ψυχικά, θα θανατωθεί τελικά στις 11 Ιανουαρίου, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας De Morgen, ο 52χρονος Φρανκ Φαν Ντερ Μπλίκεν, ο οποίος έχει εκτίσει ήδη ποινή 30 ετών σε βελγική φυλακή έχοντας καταδικαστεί για πολλούς βιασμούς--σε μία περίπτωση και ανθρωποκτονία-- θα υποβληθεί σε ευθανασία σε φυλακή της βορειοδυτικής πόλης Μπριζ.
"Θα πραγματοποιηθεί τελικά ευθανασία", δήλωσε εκπρόσωπος του υπουργείου Δικαιοσύνης στην φλαμανδική εφημερίδα. "Εφτασε η ώρα", είπε η ίδια εκπρόσωπος.
Ο Φαν Ντερ Μπλίκεν, ζητούσε επί χρόνια από το κράτος να τον βοηθήσει να τερματίσει τη ζωή του γι αυτό το οποίο ο δικηγόρος του Γιος Βάντερ Φέλπεν χαρακτήριζε "ανυπόφορο ψυχικό άλγος". Τον Σεπτέμβριο τελικά έγινε δεκτό το αίτημά του.
Το Βέλγιο νομιμοποίησε την ευθανασία το 2002--η δεύτερη χώρα στον κόσμο που το πράττει μετά την Ολλανδία--και 1.807 άνθρωποι επέλεξαν το 2013 να πεθάνουν με αυτό τον τρόπο. Οι αυστηρές προϋποθέσεις που θέτει η χώρα για την πραγματοποίηση ευθανασίας για ανθρωπιστικούς λόγους απαιτούν οι ασθενείς να έχουν συναίσθηση και να έχουν υποβάλει ένα "εκούσιο, επανειλημμένο και κατόπιν σκέψεως" αίτημα να πεθάνουν.
Ο Φαν Ντερ Μπλίκεν, θεωρώντας τον εαυτό του απειλή για την κοινωνία, είχε αρνηθεί να εξεταστεί για πρόωρη αποφυλάκιση, αλλά θεωρούσε τις συνθήκες κράτησής του απάνθρωπες, σύμφωνα με συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στα βεγλικά μέσα ενημέρωσης.
Πηγή ΚΥΠΕ
Συνελήφθη πριν από λίγο από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία ο Χριστόδουλος Ξήρος.Κάτω από άκρα μυστικότητα και με συντονισμένες ενέργειες ο τρομοκράτης βρέθηκε στα χέρια της αστυνομίας.
Νέα στοιχεία για τη μοιραία πτήση της AirAsia δίνουν ακόμα πιο τραγική διάσταση στο δυστύχημα που στοίχισε τη ζωή σε 162 ανθρώπους.
Οι ειδικοί ισχυρίζονται πως πιθανότατα ο έμειρος πιλότος προσγείωσε με επιτυχία το αεροσκάφος στη θάλασσα αλλά τα κύματα βύθισαν το αεροσκάφος προτού προλάβουν να βγουν οι επιβάτες.
"Ο πιλότος κατάφερε να το προσγειώσει στην επιφάνεια της θάλασσας. Ο πομπός εντοπισμού έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε να λειτουργήσει κατά την πρόσκρουση αλλά πιστεύω πως δεν λειτούργησε επειδή έμεινε ανέπαφο το αεροσκάφος κατά την προσγείωση", σημείωσε ο Dudi Sudibyo, συντάκτης του περιοδικού αεροπορίας Angkasa.
Η εκδοχή ενισχύεται, όπως επισημαίνει, από το γεγονός πως δεν εστάλη σήμα από τη στιγμή που δεν υπήρξε καταστροφική σύγκρουση.
Να σημειωθεί πως ανάμεσα στα συντρίμμια που εντοπίστηκαν διάσπαρτα ήταν μια πόρτα εξόδου κινδύνου και μια φουσκωτή τσουλήθρα.
Ο πρώην υπουργός Μεταφορών της Ινδονησίας Jusman Syafii Djamal συμπέρανε πως οι ταξιδιώτες περίμεναν να αποβιβαστούν όταν δυνατά κύματα χτύπησαν το αεροσκάφος.
Τα συντρίμμια που ανακτήθηκαν ήταν σε μεγάλο βαθμό ανέπαφα, γεγονός που ενισχύει τη θεωρία πως το αεροσκάφος δεν εξερράγη.
Άλλοι εμπειρογνώμονες ισχυρίζονται πως το αεροσκάφος αύξησε το ύψος του τόσο γρήγορα όσο ένα μαχητικό και στη συνέχεια έπεσε σχεδόν κατακόρυφα στη θάλασσα.
Εκτιμούν ότι το αεροσκάφος ήταν στο έλεος των δυσμενών καιρικών συνθηκών και δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσε να κάνει ο πιλότος.
Η ανεύρεση του μαύρου κουτιού του αεροσκάφους, που δεν έχει ακόμα εντοπιστεί λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών, θα δώσει απαντήσεις για το πώς τελικά εκτυλίχθηκε η τραγωδία.
Πηγή: Dailymail, Nypost
Το γύρο του διαδικτύου κάνει από χθες η είδηση ότι η γνωστή τραγουδίστρια Cher, έχει μόνο τρεις μήνες ζωής αν δεν υποβληθεί σε μεταμόσχευση καρδιάς.
Την είδηση έγραψε το γνωστό σκανδαλοθηρικό Globe 
Σύμφωνα με τον δημοσίευμα, η διάσημη τραγουδίστρια, χτυπήθηκε από ένα μυστηριώδη θανατηφόρο ιό ο οποίος της δημιούργησε πρόβλημα στην καρδιά και κινδυνεύει να πεθάνει σε διάστημα τριών μηνών αν δεν υποβληθεί σε μεταμόσχευση καρδιάς. Πριν από ένα μήνα το περιοδικό closer είχε κάνει επίσης αναφορά σε ένα ιό που είχε επηρρεάσει την καρδιά και τα νεφρά της τραγουδίστριας και είχε αναγκαστεί να ματαιώσει τις εμφανίσεις της. Αναφορά για την υγεία της έχει κάνει και η ίδια στο twitter!
Οργισμένη από τη γρατζουνιά στο νέο της αυτοκίνητο, η…37χρονη Marina Skhurina πάτησε την ηλικιωμένη γειτόνισσά της.
Όπως φαίνεται και στο βίντεο, η ηλικιωμένη βγαίνει από το σπίτι της να πάει να ταΐσει τα κοτόπουλά της, όταν ακουμπάει το διερχόμενο αυτοκίνητο της 37χρονης.
Τότε αυτή σε έξαλλη κατάσταση, αρχικά κατεβαίνει και της ζητάει το λόγο και στη συνέχεια τη ρίχνει στο χιόνι και αρχίζει να περνά από πάνω της με το αυτοκίνητο. Τέλος, κατεβαίνει και αρχίζει να την κλωτσάει μανιωδώς.
Το 1920, ο γερμανικής καταγωγής Καρλ Τάνζερ, μετανάστευε στην Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών μαζί με τη γυναίκα του και τα δύο του παιδιά.
Ο Γερμανός ακτινολόγος και βακτηριολόγος μετα βίας μπορούσε να συντηρήσει την οικογένεια του.
Με τον ισχυρισμό ότι ήταν κάτοχος εννέα πτυχίων, ιατρός και ραδιολόγος, καθώς επίσης και πρώην καπετάνιος υποβρύχιων πλοίων, το 1927, βρήκε εργασία στο νοσοκομείο United States Marine Hospital της Φλόριντας.
Η μοιραία συνάντηση με την Κουβανή καλλιτέχνη
Ο Τάνζερ, γνωστός με το όνομα Καρλ Φον Κόζελ, ήταν υπεύθυνος βακτηριολόγος στην πτέρυγα φυματίωσης του νοσοκομείου.
Είχε παρατήσει την γυναίκα και τα παιδιά του και ακροβατούσε μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας.
Το 1931 ο μοναχικός Φον Κόζελ γνώρισε τη γυναίκα των ονείρων του.
Ο Κόζελ για χρόνια έβλεπε στα όνειρά του μια όμορφη μελαχρινή κοπέλα και όταν η 22χρονη Κουβανή καλλονή Μαρία Ελένα Μιλάγκρο ντε Όγιος επισκέφτηκε το νοσοκομείο για μια απλή εξέταση, πίστεψε πως ήταν η προσωποποίηση της κοπέλας που έβλεπε στον ύπνο του.
Η Ελένα Όγιος
Με λύπη ο Κόζελ της γνωστοποίησε ότι έπασχε από φυματίωση, την αρρώστια-μάστιγα εκείνης της εποχής.
Από εκείνη την στιγμή και έπειτα, ο Κόζελ ήταν αποφασισμένος να σώσει τη νεαρή κοπέλα.
Ο Καρλ, έχοντας πλήρη ελευθερία κινήσεων εξαιτίας των εννέα πτυχίων, παραβίασε πολλούς κανόνες του νοσοκομείου και ξόδεψε υπέρογκα ποσά για την εύρεση θεραπείας της Όγιος.
Πειραματίστηκε με παράξενους συνδυασμούς χημικών και θεραπείες με ακτίνες, μια πρώιμη απόπειρα χημειοθεραπείας.
Παρά τις προσπάθειες, η Όγιος λίγο αργότερα πέθανε, αφήνοντας τον Κόζελ για άλλη μια φορά μόνο του.
Το μαυσωλείο και το κλειδί
Το εργαστήριο του Καρλ
Αν και ποτέ δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση της όμορφης Κουβανής στα αισθήματα του Κόζελ, ο βακτηριολόγος έπλασε στο μυαλό του μία ιδανική ερωτική σχέση.
Η οικογένεια της άτυχης κοπέλας συμφώνησε να χτιστεί με έξοδα του Κόζελ ένα μαυσωλείο που θα φιλοξενούσε το νεκρό σώμα της Όγιος και με διακριτικότητα άφησαν τον γιατρό να επισκέπτεται τον τάφο της Κουβανής.
Αυτό που μόνο η αδερφή της Όγιος γνώριζε ήταν ότι ο Κόζελ είχε το κλειδί του μαυσωλείου.
Για παραπάνω από δύο χρόνια, ο Κόζελ έμενε μερόνυχτα μέσα στο μαυσωλείο, συνομιλώντας με τη νεκρή αγαπημένη του και προσπαθώντας να την επαναφέρει στην ζωή.
Μέχρι που έπαψε πια να εμφανίζεται.
Η «μουμιοποίηση» της Όγιος και το τραγικό θέαμα που αντίκρισε η αδερφή της
Οι παρατεταμένες επισκέψεις του Κόζελ στον τάφο της Όγιοςείχαν ως αποτέλεσμα να χάσει τη δουλειά του.
Ο Κόζελ έπειτα μετακόμισε σε μια απομακρυσμένη καλύβα.
Αλλά δεν ήταν μόνος. Μυστικά, είχε πάρει και την σορό της αγαπημένης του.
Στο ημερολόγιό του έγραψε: «Είμαι τόσο χαρούμενος που είμαι ξανά μαζί σου, αγαπημένη μου… πολύ σύντομα φτάνει η ώρα που θα σε πάρω σπίτι μαζί μου».
Τοποθέτησε το σώμα της σε ένα διπλό κρεβάτι και συνέχισε να εμποδίζει την αποσύνθεση του σώματός της, χρησιμοποιώντας χημικά μουμιοποίησης.
Με το πέρασμα των χρόνων, ο Κόζελ ανακατασκεύασε τμήματα του σώματος της, γέμισε με κουρέλια το κουφάρι της κοπέλας, έβαζε κερί στο πρόσωπο της για να διατηρήσει τα χαρακτηριστικά της και αντικαθιστούσε το τριχωτό της κεφαλής της με πραγματικά μαλλιά.
Τη στήριζε με σύρματα πιάνου και την άλειφε με αρωματικά έλαια για να καλύψει την μυρωδιά σήψης που ανάβλυζε από το σώμα της.
Παράλληλα, της αγόραζε καθημερινά καινούρια ρούχα και διάφορα καλλυντικά ενώ τοποθέτησε και πέπλο στο «συζυγικό» κρεβάτι όπου τα βράδια πίστευε ότι μιλούσαν για τον έρωτα τους.
Έχοντας περάσει επτά χρόνια από τον θάνατο της Ελένα Όγιος, η αδερφή της πήρε την απόφαση να επισκεφτεί τον γιατρό ώστε να μάθει γιατί έπαψε να επισκέπτεται την αγαπημένη του στο μαυσωλείο.
Όταν βέβαια το άνοιξε το βρήκε άδειο.
Παράλληλα, είχαν αρχίσει να ακούγονται διάφορα πράγματα για τον Κόζελ.
Γείτονες τον είχαν δει να χορεύει με μια κούκλα σε ανθρώπινο μέγεθος, ενώ υποψίες κίνησε και το γεγονός ότι ο Κόζελ αγόραζε γυναικεία ρούχα για την σύζυγό του, που κανείς δεν είχε δει όλα αυτά τα χρόνια.
Το 1940, η αδερφή της Ελένα βρέθηκε στο κατώφλι του σπιτιού του γιατρού.
Ο Κόζελ την υποδέχτηκε με χαρά και την άφησε να μπει στο σπίτι.
Οι υποψίες ήταν αλήθεια.
Αυτό που αντίκρισε η αδερφή της κοπέλας ήταν ένα κέρινο ομοίωμα της Όγιος ντυμένο με νυφικό φόρεμα.
Συνειδητοποίησε ότι το ομοίωμα ήταν η ίδια η Ελένα Όγιος.
Τι έδειξε η αυτοψία
Η αδερφή της Όγιος αμέσως κάλεσε τις αρχές.
Κατά την αυτοψία, οι ιατροδικαστές ανακάλυψαν πως τα κόκαλα της Ελένα συγκρατούνταν με χορδές πιάνου, ο Κόζελ είχε αντικαταστήσει το σαπισμένο δέρμα με κερί, είχε αφαιρέσει τα μάτια της κοπέλας και στη θέση τους είχε τοποθετήσει δύο μεγάλες μαύρες γυάλινες χάντρες, ενώ είχε φτιάξει και μία περούκα από τα ίδια τα μαλλιά της Ελένα που έπεφταν, καθώς το σώμα της αποσυντίθετο.
Ο Κόζελ μάλιστα ασελγούσε και ερωτικά στο πτώμα, πιστεύοντας ότι έχει μια φυσιολογική σχέση.
Στη δίκη του γιατρού οι γυναίκες συμπόνεσαν τον Κόζελ
Η παράξενη υπόθεση νεκροφιλίας έφτασε μέχρι τα δικαστήρια. Ο Κόζελ εξετάστηκε από ψυχίατρο και κρίθηκε ψυχικά υγιής.
Το δικαστήριο ωστόσο τον έκρινε αθώο για τυπικούς λόγους, καθώς το αδίκημα της τυμβωρυχίας είχε παραγραφεί.
Ο Κόζελ και η νεκρή αγαπημένη του έγιναν αμέσως μια δημοφιλής ιστορία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το παράδοξο είναι πως η πλειοψηφία του κόσμου και κυρίως ο γυναικείος πληθυσμός τάχθηκε υπέρ του Κόζελ.
Πριν ταφεί ξανά, το σώμα της Ελένα Όγιος, εκτέθηκε στο κοινό. Ο Καρλ Φον Κόζελ, μέχρι τον θάνατο ζητούσε να μάθει που βρίσκεται η αγαπημένη του Ελένα
Τον θεώρησαν έναν «τρελό και αθεράπευτα ρομαντικό» άνθρωπο, που δεν επέτρεψε ούτε στον θάνατο να τον χωρίσει από την Όγιος.
Μετά τη δίκη, αποφασίστηκε να ταφεί εκ νέου η Ελένα Όγιος, σε μυστική τοποθεσία. Πριν από την ταφή, επετράπη στο κοινό να δει από κοντά το παραμορφωμένο σώμα της Ελένα Όγιος.
Το 1952, ο Κόζελ βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Στην αγκαλιά του είχε μία μάσκα-ομοίωμα του προσώπου της Ελένα.
mixanitouxronou.gr news24.gr
Μία γυναίκα που υποστηρίζει ότι όταν ήταν ακόμη ανήλικη είχε υπάρξει «σεξουαλική σκλάβα» ενός πάμπλουτου επιχειρηματία της Γουόλ Στριτ, εμπλέκει στη μήνυση που κατέθεσε εναντίον του και τον πρίγκιπα Άντριου, τον γιο της βασίλισσας Ελισάβετ και πέμπτο στη διαδοχή του βρετανικού θρόνου.
Στη μήνυση που κατέθεσε σε δικαστήριο της Φλόριντας, η γυναίκα υποστηρίζει ότι «υποχρεώθηκε να έρθει σε σεξουαλική επαφή» με τον δούκα της Υόρκης στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και την Καραϊβική, σε ένα σεξουαλικό όργιο όπου μετείχαν και άλλα ανήλικα κορίτσια, κατ' εντολή του Τζέφρι Επστάιν. Ο επιχειρηματίας καταδικάστηκε το 2008 γιατί χρησιμοποιούσε τις «υπηρεσίες» ανήλικων ιερόδουλων.
Με ανακοίνωσή τους τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ διέψευσαν αυτές τις κατηγορίες. "Κάθε ισχυρισμός σύμφωνα με τον οποίο διαπράχθηκαν απρεπείς πράξεις με μια ανήλικη είναι κατηγορηματικά ψευδής", τονίζεται στην ανακοίνωση.
Τα στοιχεία της γυναίκας δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα — στη μήνυση αναφέρεται μόνο με το ψευδώνυμο «Τζέιν Ντο 3». Φέρεται ότι κατήγγειλε τα γεγονότα αυτά στην κατάθεσή της σε μια αστική υπόθεση όπου κατηγορούμενοι είναι οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς επειδή κατέληξαν σε εξωδικαστική συμφωνία με τον Επστάιν χωρίς προηγουμένως να ακούσουν τι είχαν να πουν τα θύματά του. Ο Επστάιν καταδικάστηκε σε φυλάκιση 18 μηνών αφού δήλωσε ένοχος μόνο για την κατηγορία ότι χρησιμοποιούσε τις υπηρεσίες ιερόδουλων.
«Ο κ. Επστάιν διέταξε την Τζέιν Ντο 3 να κάνει ό,τι της ζητήσει ο πρίγκιπας και κατόπιν να του αφηγηθεί τις λεπτομέρειες της σεξουαλικής κακοποίησής της» υπογραμμίζεται στη μήνυση. Δεν διευκρινίζεται το πότε έγιναν τα καταγγελλόμενα, όμως η «Τζέιν Ντο 3» ανέφερε ότι ήταν «σεξουαλική σκλάβα» του επιχειρηματία από το 1999 μέχρι το 2002.
Στη μήνυση κατονομάζονται και άλλες γνωστές προσωπικότητες, όπως ο Άλαν Ντέρσοβιτς, ένας από τους δικηγόρους του Επστάιν, με τον οποίο ο Τζέιν Ντο υποστηρίζει ότι υποχρεώθηκε να έρθει σε σεξουαλική επαφή πολλές φορές. Ο ίδιος ο Ντέρσοβιτς αρνήθηκε κατηγορηματικά τον ισχυρισμό αυτόν.
Ο πρίγκιπας Άντριου, 54 ετών, είναι ο δεύτερος γιος της βασίλισσας Ελισάβετ. Υπήρξε ειδικός απεσταλμένος της βρετανικής κυβέρνησης για το διεθνές εμπόριο αλλά αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση αυτή το 2011 λόγω των αμφιλεγόμενων σχέσεων που διατηρούσε με τον Επστάιν. Το 2007 είχε βρεθεί και πάλι στο επίκεντρο μιας διαμάχης με αφορμή την πώληση μιας ιδιοκτησίας του σε έναν πολυεκατομμυριούχο από το Καζακστάν, σε τιμή πολύ υψηλότερη από αυτήν που είχε οριστεί αρχικά.
Πηγή: iefimerida.gr
Τούρκος αρθρογράφος σε τουρκική εφημερίδα: "ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΛΛΑ... ΡΩΜΙΟΙ Ή ΑΡΜΕΝΙΟΙ;"!!!
Μεγάλη αίσθηση προκάλεσε στην Τουρκία ένα άρθρο του γνωστού και επώνυμου Τούρκου αρθογράφου της τουρκικής εφημερίδας, Taraf, Ahmet Altan, επί τη ευκαιρία της δημόσιας συζήτησης που άνοιξε τελευταία ο ίδιος ο Ταΐπ Ερντογάν, για την μεγάλη τούρκο-οθωμανική ιστορική κληρονομιά.
Σε αυτό το άρθρο ο Altan ομολογεί δημόσια ότι οι Τούρκοι δεν... είναι Τούρκοι, αλλά έχουν κοινή ελληνική και αρμενική καταγωγή.
Ο Altan, αφού επικρίνει έντονα όλες τις δηλώσεις που έχουν γίνει τελευταία από διάφορους Τούρκους πολιτικούς ότι θα πρέπει οι Τούρκοι να επιστέψουν στην μεγαλόπρεπη οθωμανική τους κληρονομιά και αφού τις χαρακτηρίζει… «προγονικές παλάβρες», (Ecdadımız palavraları), δηλώνει με ξεκάθαρο τρόπο ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Τουρκίας δεν έχουν καμία σχέση με τα τουρκικά φύλα που είχαν έρθει στη περιοχή από τον δέκατο και ενδέκατο αιώνα και μετά.
Στο συγκλονιστικό αυτό άρθρο του Τούρκου δημοσιογράφου –αρθρογράφου, στην εφημερίδα Taraf, αναφέρεται ότι οι Οθωμανοί ίδρυσαν την πρώτη τους ηγεμονία το 1299, ενώ τα πρώτα τουρκικά φύλα είχαν έρθει στην Μικρά Ασία μετά το 1071.
Σύμφωνα λοιπόν με τον Τούρκο αρθρογράφο, δεν μπορεί στη συνέχεια να εξαφανίστηκαν οι γηγενείς κάτοικοι που αριθμούσαν πολλά εκατομμύρια, εκτός και αν, όπως λέει μάλλον ειρωνικά, ο Αλπ Αρσλάν, o ηγέτης των πρώτων Σελτζούκων της Μικράς Ασίας, είχε φέρει μαζί του από την κεντρική Ασία… 70 εκατομμύρια κατοίκους.
Τότε θα δικαιολογούνταν, όπως καταλήγει στο άρθρο του ο Altan, να λέμε ότι σήμερα είμαστε απόγονοι αυτών των πρώτων Τούρκων που είχαν έρθει στην Μικρά Ασία.
Αλλά ο Ahmet Altan δεν περιορίζεται να καταρρίψει τον μύθο της τουρκικής καταγωγής των σημερινών μουσουλμάνων κατοίκων της σύγχρονης Τουρκίας. Προχωρεί και σε έντονη κριτική κατά του Ισλαμιστή Ταϊπ Ερντογάν και του νεοοθωμανικού του επιτελείου, κατηγορώντας τους ότι βασίζονται σε μυθικές ιστορικές αναφορές που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Μάλιστα δεν διστάζει να καταρρίψει και τον καλλιεργούμενο τελευταία μύθο για τους «ένδοξους – ήρωες», Τούρκους σουλτάνους.
Ο Altan αναφέρει πως οι περισσότεροι σουλτάνοι ήταν ηγεμόνες νωθροί που ξόδευαν τον χρόνο τους στα χαρέμια, χωρίς να έχουν ιδέα τι γίνετε στην αυτοκρατορία. Άλλοι ήταν μέθυσοι, όπως ο περίφημος Σελίμ ο δεύτερος, γιος του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή, άλλοι άρρωστοι, ενώ άλλοι πέθαναν από το πολύ αλκοόλ, όπως ο Μουράτ ο Τέταρτος.
Ο Τούρκος αρθρογράφος καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αντί οι σημερινοί Τούρκοι να πιστεύουν ιστορικά ψεύδη, θα πρέπει να ξαναγράψουν την ιστορία τους και να ανακαλύψουν τις πραγματικές τους ρίζες. Όπως υποστηρίζει και αυτό είναι το συγκλονιστικό για ένα σύγχρονο Τούρκο δημοσιογράφο, οι σημερινοί κάτοικοι της Τουρκίας θα πρέπει να αποδεχτούν την… ελληνοαρμενική τους καταγωγή και να αναδείξουν ξανά τον πολιτιστικό πλούτο της Μικράς Ασίας, που έχει σαν βάση του τους λαούς που η σύγχρονη τουρκική ιστορία θέλει να διδάσκει ότι εξαφανίστηκαν, ως δια μαγείας, μετά την έλευση των τουρκικών φυλών.
Η δημόσια αυτή ομολογία ενός επώνυμου Τούρκου αρθρογράφου, που έγινε σε μια μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα, ότι δηλαδή οι σημερινοί κάτοικοι της Τουρκίας έχουν κοινή ελληνική –αρμενική και κουρδική καταγωγή, σίγουρα είναι άλλο ένα συγκλονιστικό επεισόδιο της μεγάλης συζήτησης για το «Kimlik Meselesi», δηλαδή της μεγάλης «Κρίσης Ταυτότητας» που διέρχεται η σημερινή Τουρκία που θέλει να προβάλλεται σαν υπερδύναμη, αλλά στην πραγματικότητα παρουσιάζεται σαν ένα οικοδόμημα που τρίζει συθέμελα.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Στο κείμενο του με τον τίτλο «Γιατί πρέπει να υποφέρουν οι Ελληνες;» ο γνωστός δημοσιογράφος καταφέρεται εναντίον όλων εκείνων στη Γερμανία οι οποίοι αμφισβητούν στον ελληνικό λαό το δικαίωμα να ψηφίσει Αριστερά.
Γράφει χαρακτηριστικά: «Ποιός είναι ο κυρίαρχος στη Δημοκρατία; Ο λαός ή το κεφάλαιο; Δεν θέλει και ερώτημα θα έλεγε κανείς. Γιατί η δημοκρατία διαφέρει από τη δικτατορία χάρις στις εκλογές. Εκτός αν ένας λαός απειλεί να ψηφίσει αριστερά. Τότε ξεσηκώνονται οι ειδήσεις της δημόσιας τηλεόρασης της Γερμανίας για τη δημοκρατία των Ελλήνων: «πάλι εκλογές θέλουνε »! Και η «Bild-Zeitung» καλεί την Ανγκέλα Μέρκελ να μην το επιτρέψει αυτό. Η καγκελάριος πρέπει να ξεκαθαρίσει στους Ελληνες τι προσδοκά από την κυβέρνησή τους. Η Δημοκρατία είναι πολυτέλεια για τους έχοντες. Και οι Ελληνες είναι χρεωκοπημένοι. Για αυτό καλύτερα να αφήσουν τις εκλογές. Τι φρικτό επιχείρημα;»
Ο Αουγκστάιν θεωρεί αντιθέτως ότι οι Ελληνες θα μπορούσαν να στείλουν ένα μήνυμα ελπίδας στην Ευρώπη.
Και συνεχίζει ο Γερμανός δημοσιογράφος: «Η κρίση της ευρωζώνης έγινε χρόνια ασθένεια. Η συνταγή λιτότητας της κυρίας Μέρκελ δεν αποδίδει. Η Ελλάδα ψηφίζει στις 25 Ιανουαρίου. Μια αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να μάθει στους ατυχείς αρχιάτρους του νεοφιλελευθερισμού τι σημαίνει φόβος. Ο Αλέξης Τσίπρας η νέα φωτεινή φιγούρα της ευρωπαϊκής αριστεράς δεν είναι τρελός. Δεν ζητά την έξοδο από την ΕΕ, ούτε αμφισβητεί το ευρώ. Απλά θέλει να δώσει ένα τέλος σε αυτή τη βάναυση επιβολή της λιτότητας».
Επισημαίνει ακόμα ότι το αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ για κούρεμα του χρέους μπορεί να είναι «επαναστατικό» αλλά είναι αναγκαίο.
